Selfie

Hoe harverwarmend schoon.
Apple heeft een filmpje uit. Voor de kerstdagen. Misverstand heet het.

Kerst met de familie. Sneeuw, samenzijn, gezelligheid, lichtjes. Maar er doet er eentje niet mee. Een jongen – laten we hem Ronny noemen – zit de hele tijd gebogen over een schermpje. Niet erbij, constant met de telefoon in de hand. Geen lachje kan eraf. Puberteit, Generatie Beu. Die zit met een probleem, denk je.

Maar nee hoor, het was een misverstand, blijkt aan het eind. De jongen heeft al die tijd een filmpje zitten maken. En toont het nu via Airplay op de televisie, voor iedereen. Sneeuw, samenzijn, gezelligheid, lichtjes, technical prowess. De tranen wellen op.

Ah ja, want dan was het goed natuurlijk. Dat Ronny de hele tijd niet meedeed. Dat Ronny daar godganse dagen verveeld en afzijdig zat. Ronny was namelijk een filmpje aan het maken. Traantjes!

Ho, ho, ho, wat een misverstand. Natuurlijk zat Ronny niet met een zwangere vriendin. Was helemaal niet vastgekleefd aan zijn gsm om er drugs of bitcoins mee te verkopen. Of probeerde niet level 147 van Candy Crush Saga uit te spelen. Nee, hij was een selfie van de familie aan het maken. Ontroering!

Natuurlijk was het goed zo. Dat hij er bij maar niet bij was op het feest. Dat Ronny opgeslorpt zat in een andere wereld in de paar inch van zijn schermpje. Want het was geen verre vreemde wereld waar Ronny zat, maar in de parallelle realiteit dat iets niet bestaat tenzij je er een selfie van neemt. En niet alleen opgenomen, maar ook meteen gemonteerd. Kerstgevoelens!

In het jaar van de selfie, is dit misschien wel de video van het jaar. Tenzij Samsung, HTC of Wout Bru nog met nog iets beters komen.

De gele stoelendans

De regie aan de lijn. Of ik iets wil schrijven over de Gele Stoelendans.

Snel een hele theorie ontvouwd. Over hoe het BDW-effect op 14 oktober gaat leiden tot een stoelendans zonder voorgaande. Antwerpen voor de bijl gaat. En dat in zijn zog overal in Vlaanderen N-VA’ers op de stoelen gaan blijken te zitten als de muziek stopt. Lokaal geschikt of niet. De wind waait in hun zeilen. 14/10 wordt een gele stoelendans, ja zelfs een gele polonaise.

Maar daar bleek het niet over te gaan. Wel over Telenet, die de iPhone 5 (en de eraan verbonden abonnementen iKing en iKong) vorige week met enige grandeur probeerde te lanceren. Met een gele stoelendans, op de Kouter in Gent. De overblijvers aan het eind kregen gratis een iPhone:

Dus maar een andere theorie bedacht. Dat de prijszetting van de iPhone 5 misschien wel een sociaal/economisch experiment is. Een experiment dat nagaat hoe hoog men de prijs van een smartphone kan laten stijgen, vooraleer evenementen als dit van Telenet uitmonden in massaal bloedvergieten. Blijkbaar is het moment nog niet gekomen want het gaat er wel wild, maar al bij al vreedzaam aan toe.

919€ voor een slimme telefoon (toegegeven dat is de zwaarste versie met 64Gb opslag aan boord, terwijl de verstandige keuze schippert tussen de 16Gb en de 32Gb, meer dan genoeg). Ik dacht het niet.

Alhoewel, een nieuwe iPhone, dat jeukt toch altijd. Ging eens aan het rekenen, met de iKing/iKong gedoe.

iKing

Oppervlakkig gezien ziet dat er zo uit

199€ (aankoop van de iPhone5/16Gb – bij iKing)
+ 45€ (1 maand iKing)
– 400 (verkoop van een ongeveer 1 jaar oude iPhone 4S/32Gb)
—-
= -156€
=  Winst! En een nieuwe iPhone 5! HOERA! DANSEN! DRINKEN! KUSJES GEVEN! TELEFONEREN!

Maar dat is natuurlijk wat te snel gerekend. Want ook bij Telenet willen ze er iets aan verdienen. En bij navraag op Twitter (bij de voorwaarden op de site vind ik het niet) blijkt het een contract van 24 maanden te zijn. Je kan er wel onmiddellijk onderuit, zonder opzegvergoeding. Maar bij opzeg voor de 24 maanden betaal je de “restwaarde van het toestel”. En wel volgens de formule: (24 maanden – verlopen maanden) / 24.

Dus om helemaal geen restwaarde te moeten betalen is de rekening

199€ (aankoop van de iPhone5)
+ 1080€ (45€ * 24 maanden iKing)
– 500€ (24 * 20, want mijn huidige tel&data-abo zou ook geld gekost hebben)
– 400€ (verkoop van een ongeveer 1 jaar oude iPhone 4S/32Gb)
—-
= 379€

Na bvb 6 maanden opzeggen is dat dan (24-6)/24 = 75% van de waarde, te weten 75% van 489, of 366. Dan daalt de hele rekening naar 317€. Of nog iets gunstiger blijkt onmiddellijk opzeggen:

1*25€ (teveel betaald aan abonnement, in vergelijking met Generation Connect
+ 199€ (aankoop van de iPhone5)
+ 468€ (de te betalen restwaarde van de iPhone na 1 maand)
– 400 (verkoop van een ongeveer 1 jaar oude iPhone 4S/32Gb)
—-
= 293€

Marginaal goedkoper dan gewoon zelf een iPhone5 te kopen en bij m’n huige provider te blijven

699€ (een iPhone5 via Apple.be)
– 400 (verkoop van een ongeveer 1 jaar oude iPhone 4S/32Gb)
—-
= 299€

Maar die 6€ goedkoper kost dan wel de moeite om twee keer abonnement over te zetten, een tijdlang op het Telenet/Mobistar netwerk zitten, en het gevaar nog hier of daar een verborgen kost te ontdekken …

En 299 euro voor een model dat sneller is dan mijn huidige, ietsje groter scherm heeft, ietsje lichter is, en ietsje beter foto’s neemt in het donker.
Toch maar niet, dan. Ik laat hele gele stoelendans maar eens aan mij voorbijgaan.

3G-dekking

Als vroege iPhone-koper zat ik eerst door 2 jaar Mobistar. En dan nog een jaartje omdat ik lui ben. Iphone 30 plan. 200 Mb data per maand voor 30€. Maar ik bel weinig en sms naar tienernormen bijna niks, zodat ik die 30€ eigenlijk maandelijks subsidieerde aan het sympathieke maar niet bepaald noodruftige bedrijfje Mobistar. En wreed zuinig moest zijn op mijn 200Mb aan data.

Zodus maakte ik, ergens in oktober 2011, dan toch de overstap die ik al veel langer had moeten maken. Naar Mobile Vikings. Een prijsbreker qua data-abonnement, reseller van Base (KPN). 15€ voor 2 Gb aan data (ongeveer 10x zoveel dus als mijn Mobistar abonnement). 1x per maand herladen, en je hebt er weer een maand recht op.
Met een crème van een website (onmiddellijke feedback over al je bel- en sms-gebruik, herlaadopties galore, makkelijk om via wat reclame gratis maanden te verdienen…), een geweldige klantenservice, een addertje onder het gras (als je vroeger dan na een volledige maand herlaadt, is je volgende periode maar geldig tot een maand na die nieuwe datum, zodat dit telkens een beetje naar voren opschuift) en een adder in het struikgewas. Het Base-netwerk.

Een maand geleden verzuchtte ik zo op Twitter:

Na amper 2 maanden al stuk minder enthousiast van Mobile Vikings (het is te zeggen, van het Base 3G-netwerk eigenlijk). Generation Connect = tempting.

Alsook, daarom gevraagd:

Ik gebruik het vooral op de trein. Maar op mijn rit van 45 min heb ik nog geen 10 minuten 3G. In stadjes, Brussel en Gent OK, maar daarbuiten bijna niks. Ook in buurt van m’n huis jammer genoeg geen 3G.

(dat is langer dan 140 karakters, maar werd dan ook in 2 tweets verzonden)

Reden van mijn twijfel, een frontale aanval van Proximus op Mobile Vikings, in de vorm van Generation Connect. 20€ per maand voor eveneens 2 Gb dataverkeer, vergelijkbare telefoontarieven, en als extraatje dat er per maand 10Mb opzij wordt gezet voor roaming in het buitenland.

Verscheen op het toneel, de reddende engel @fons_be, een prettig gestoord alsmede geweldige Belgacom medewerker, die nog enkele Generation Connect kaartjes ter promotie van dit project in zijn schuif had liggen. En mij er eentje opstuurde.

Tijd voor een vergelijkende test dus.

#generationconnect vs #mobilevikings: Strike 1 = voor de Vikings. De SIM-kaart van Generation Connect was gewone SIM (geen micro). De schaar erin.

(dit bleek wel al fout, je kan ook bij het bestellen van Generation Connect aangeven een Microsim te willen)

#generationconnect vs #mobilevikings: Strike 2 = voor Belgacom. 3G in Balegem. Bij mij thuis, binnen. (nauwelijks ontvangst bij BASE/Mobile Vikings)

(dit is wel niet altijd, bleek later. Maar toch: dikwijls!)

#generationconnect vs #mobilevikings: Strike 3 = voor Belgacom. Personal Hotspot met de iPad lukt + is zeer snel (De Standaard Ipad Weekend editie binnengehaald op 42 sec)

(indeed: de snelheid van 3G op het Proximus netwerk is een factor 5 van de snelheid van de 3G bij de Mobile Vikings. Dit maakt echt een groot verschil, zeker bij het gebruik als hotspot voor de iPad)

#generationconnect vs #mobilevikings: Strike 4 = voor Vikings: Rapportering verbruik, inloggen etc… beter uitgewerkt bij MV.

(absoluut: de tool die Belgacom levert – de app Hello! – is niet bepaald even krachtig als de Mobile Vikings (mobiele) website)

Dat allemaal op de eerste avond.
Restte nog het testen van de Proximus-kaart in de praktijk en onderweg.

Men kan daar kaarten van vinden, van de 3G-dekking van de 3 netwerken.

3G dekking in België - kaart

(Bij proximus: beter is paars, Bron. Bij Base: beter is donkerblauw. Bron. Bij Mobistar: beter = bruin en donkergroen. Bron.) Bref: Proximus wint, in de cellulaire driegeaanse theorie dan toch. Maar wat telt als gebruiker is natuurlijk hoe die dingen presteren in jouw omgeving. Infografiek!

3G-dekking Base, Mobistar en Proximus vergeleken

Of als dat niet geheel duidelijk mocht zijn: Proximus beats the 3G-ass of Base & Mobistar. Firmly.

En een eindconclusie, met antwoord op de vraag “Ga ik nu overstappen?”.
Het antwoord. Ja. Ik vind het aanbod van Proximus dermate beter dat ik het vooruitzicht van ooit aan de lijn met de helpdesk van Proximus te moeten hangen (horrorscenario!) er dan maar bij neem. 5€ duurder, maar dat is een veel beter netwerk wel waard, mij dunkt, en die 5€ kan je bij eens af en toe roamen in het buitenland al zo terug halen. Ik stap dus over. Ugh.

Rest nog de Twitterconclusie.

Someone gave me +K in “3G” today. Must be I’m losing my EDGE.

3G-God, dek mij.

The 4S is strong in that one

Ik zat erop te wachten, op 4 oktober, want ik ben “in de markt” voor een opvolger voor mijn 3 1/2 jaar oude iPhone 3G. Hij kan nog een tijdje mee, maar hwat drie jaar geleden snel leek, lijkt nu sloom. De iPad of iPhone 4 om eens vast te hebben zoveel vlotter en sneller dat het bijwijlen frustreert.

Ik heb het gevolgd, gedeeld in de aanvankelijke teleurstelling: veel cijfers, enkele dingen die backfromthepast in plaats van backfromthefuture lijken (Cards!, klokken voor de iPod Nano!), geen nieuwe vorm, geen niet-aangekondigde verrassingen uit de zak van Tim Cook. En al goed gelachen met Siri-grappen (Siri, Y U no iPhone5?)

Maar ik heb het daarna eens rustig bekeken, gelezen, en eens nagedacht.

En ik ben al over de streep: ik koop er gewoon een, als de iPhone 4S na 28 oktober ook in België beschikbaar komt. May the 4S be with me.

Niet voor Siri dus, want daarover ben ik sceptisch. Zolang autocorrect op tekst nog niet eens geweldig werkt, denk ik dat stemherkenning alleen maar voor nog meer misverstanden gaat zorgen. Al zeker als ge dat al joggend – hijg – gaat – hijg – willen gebruiken:

Wel voor IOS5 in combinatie met iCloud, want als dat allemaal een beetje werkt als geadverteerd, is dat een geweldige verbetering ten opzichte van het huidige.

En voor de camera, want dat lijkt ook een straffe verbetering.

En voor de chip, natuurlijk, want dat maakt al een wereld van verschil tussen de iPhone 3G die ik heb en elke iPhone 4 die ik heb mogen vasthouden. En deze is dus nog beter.

En al die Android phones dan? Misschien is de iPhone 4S hardwarematig geen reuzesprong die Apple weer voorsprong geeft op de concurrentie (Samsung Galaxy SII?), maar een smartphone is natuurlijk is ook een ecosysteem (alle gekochte apps in het verleden), en mijn ervaringen met Android tot nu toe waren echt niet van die aard om mij naar die (dark) Side over te halen.

Een maand met de Xperia Play

Dat ik dat fijn vond, zo’n smartphone een maand te mogen uittesten, behalve:

  • dat ik na die maand natuurlijk een zeer doordachte mening dien te hebben, en dat ik u die mening middels een blogpost moet verkondigen, terwijl de belastingen ook nog binnenmoeten en het nu opeens wreed mooi weer is en… en…
  • dat de smartphone in kwestie nu natuurlijk terugmoet, en dat ik daarbij eens heel lief ga moeten lachen want er staat een ferme kras op het scherm
  • dat de eindconclusie – spoiler alert – al na 1 week intensief gebruik van het slimme speeltje al bereikt was en die is dat ik verbazend blij was terug te kunnen werken met m’n iPhone (3G, waar bij de 3 staat voor “jaren dat ik hem al heb”, en de G weldra voor “generaties achter op de nieuwste iPhone”).

Is de Sony Ericsson Xperia Play dan een slecht toestel? Nee, dat is het niet, want:

  • het is een smartphone anno 2011, dus eentje waar je een paar jaar geleden alleen maar van zou kunnen dromen.
  • hij speelt flash, iets wat van een zekere andere phone nog altijd niet gezegd kan worden. Onbelangrijk? Heus? Probeer anders eens een restaurant te reserveren op een iPhone.
  • het scherm is OK, behalve in omstandigheden met veel licht
  • hij draait Android als een zonnetje, snel en “responsive”
  • foto en video zijn bepaald acceptabel
  • het is een game-gadget en een phone in 1. Zij het een matig game gadget en een goeie phone in 1.

Meest teleurstellende aspect van de XPeria Play is nog zijn unieke feature, die waar ik het meest naar had uitgekeken: de ingebouwde en open te schuiven Playstation console, want:

  • de games die meegeleverd worden stellen teleur, en het aanbod is niet dàt
  • de snelheid van de telefoon blijkt voor games toch niet zò snel
  • er zijn vier manieren om naar je games te navigeren, en geen ene makes sense of is volledig
  • het koopproces van een game gaat via een sms naar je mobiele provider, en de game die ik kocht (need for speed) wilde nadien dan ook enkel werken als je op het netwerk van de provider zat.
  • het extra bedieningspaneel maakt de foon toch wel erg dik en zwaar.
  • de uitgebreide spelbediening is enkel een voordeel bij vrij ingewikkelde games met veel combinaties. Maar voor die games bestaan er toch betere platformen (PS3, PSP …)

En dan de Android- vs iOS-experience nog:

  • Grosso modo evenwaardig aan iOS. Met enige punten waarop het beter scoort (vooral in de settings en sync’en), en enige punten waarop het minder scoort (UX)
  • Dacht dat de aanpasbaarheid van de startschermen (widgets) een voordeel zou kunnen zijn, maar die feature bleek ik te haten (slordig, massa’s slechte widgets),
  • Android heeft zijn naam niet gestolen: het maakte me op den duur volkomen paranoïde over welke app nu weer zat te connecteren of de batterij leeg te zuipen
  • een groot minpunt vind ik de 4 fysieke buttons (back, home, opties en zoek) omdat die een touchscreen-bediening vaak in de weg lopen. Then again, dat vind ik ook van de ene button op de iPhone.
  • fijnste feature vind ik dat de “back”-functie ook werkt tussen apps. van Twitter naar de browser naar mail en back,back je bent terug in je Twitter-timeline.
  • Zoals ik het nu zie heb je voor Mobile devices 2 opties: ofwel verkoop je je ziel en je centen aan het gesloten systeem van Apple, ofwel verkoop je je ziel aan Android en je centen aan je Mobile Phone Provider, die dan met je Android nog doet wat hij wil (updates niet aanbieden, features op en af zetten, games verkopen …). Ik (haterz gonna hate) weet nu wat ik verkies.

Goed geprobeerd, Sony Ericsson. Interessante poging om de Sony (playstation) en de Ericsson (gsm) te combineren. Maar – in the end – niet helemaal geslaagd, dus.

Related: How would you change Sony Ericssons Xperia Play” op Engadget.

Location gate

Ik maak mij zorgen. Want mijn iPhone houdt bij waar ik was. Al in ’t lang en ’t breed bediscussieerd en al een item in het journaal geweest en ontkend door Steve Jobs en goed voor een partijtje vingerwijzen naar Android en wat meer.

Maar ik maak mij daar nu toch zorgen over. Want ik heb dat tooltje natuurlijk eens gedownload. En het spoor van mijn iPhone eens bekeken. En de omzwervingen van “Dirk Houbrechts’s iPhone” zien er zo uit:

Mijn whereabouts - volgens mijn iPhone

En nu maak ik mij dus zorgen, dat ik het binnenkort ga kunnen gaan uitleggen.

Waarom ik nooit thuis ben?“, bijvoorbeeld. Want het stikt van de waarnemingen van mijn iPhone in Gent (waar ik al eens kom, toegegeven), en Brussel (waar ik al eens werk, toegegeven), en alles daartussen. Maar onder de as tussen die twee plaatsen, op de plaats waar ik ingeschreven sta bij de bevolking en mijn kinderen en mijn lief wonen, daaronder blijft akelig leeg.

En “of ik soms een maîtresse heb zitten in Kortrijk of Brugge?“. Want ik heb (schoon)familie in Turnhout en Genk en Gierle en Retie, waar mijn iPhone al eens gezien wordt, maar blijkbaar kom ik ook vaak Kortrijk en Brugge dus. En als mijn vriendin dat onder ogen krijgt, ga ik met een goeie verklaring mogen afkomen.

Eens opzoeken ook, met een bang hartje, of er in Aarschot, of Luik of Mons of La Louvière of Wanze op de tijdstippen dat ik daar dus blijkbaar was, geen wrede moorden zijn gebeurd. Want blijkbaar ben ik daar al gesignaleerd, zelfs al kan ik het mij met de beste wil van de wereld niet herinneren.

En dan nog al die plaatsen waar ik van verteld heb dat ik er ben geweest, maar waarvan mijn iPhone-log het carrément weigert met data te ondersteunen. Antwerpen, de Zee (Oostende, de Panne, De Haan …) Mechelen, Herentals, Friesland …

Afijn, mijn iPhone weet dus waar ik geweest ben, maar hij weet blijkbaar meer, en minder, dan ik.
En maak ik mij dus zorgen, niet zozeer omdat bijgehouden wordt waar ik uithang, maar omdat dat blijkbaar bijzonder onbetrouwbaar bijgehouden wordt.

Politiestaat en Big Brother en nowhere to hide en every move you make, OK, maar dan wel een beetje een JUISTE politiestaat, toch?

—- UPDATE —

Mijn woorden waren hier nog niet koud, of daar kwam eindelijk de officiële mededeling van Apple over Location Gate. Het bestand waarover de controverse ontstond is dus een cache van locaties van wifi-netwerken en gsm-masten waar de iphone langskwam – in het geval van gsm-masten zelfs ver uit de buurt van de eigenlijke locatie. Dat die cache meer dan een jaar aan data bevat blijkt “een bug” die gaat rechtgezet worden.

Antennagate

Wil degene die de Mojo van Steve Jobs gestolen heeft die anders eens dringend terug aan zijn rechtmatige zwartecoltruidragende eigenaar bezorgen, alstublieft. Dank u. ’t Was leuker toen Apple nog superieure marchandise afleverde. Naar wie moeten onze technofiele generatie anders opkijken.

Samenvatting van de felbesproken persconferentie van vorige vrijdag: er is niks mis met de gsm-ontvangst van de iPhone 4, èn we hebben er nauwelijks klachten over gehad, èn èlke phone heeft het, èn ge krijgt een gratis hoesje om dit niet bestaand probleem waar niemand klachten over heeft dat zich dus bij echt èlke phone voordoet simpel uit de wereld te helpen. Kortom, als er iets scheelt met de ontvangst van de iPhone4 is het een teveel aan ontvangen kritiek en een tekort aan ontvangen juichberichten.

Verdient navolging:
Persconferentie van de ambtenarenvakbonden: OK, de ambtenaar werkt niet, maar hij heeft wel een gratis hoesje rond de fles in zijn schuif.
Persconferentie van de kettingleverancier van Andy Schleck: OK, hij werkte niet, maar we bieden Andy nu wel geheel gratis een gratis hoesje om geen vettige vingers meer te krijgen.
Persconferentie van de NMBS: OK, het spoor in België werkt niet, maar reizigers krijgen wèl al jaar en dag een gratis hoesje voor hun abonnement (weliswaar zonder de mogelijkheid naar deze maatregel te linken).
Persconferentie van de Belgische regering: OK, deze regering heeft nooit gewerkt, maar er zit nu wel een gratis Europees hoesje van lopende zaken rond.
Persconferentie van de impotentente echtgenoot: OK, hij werkt eigenlijk niet, maar het hoesje zit er wel al rond, voor ’t geval dat. Sad trombone.

Ach, allemaal een beetje overroepen qua probleem, lijkt me, maar toch alweer een serieuze deuk in het blazoen met Applelogo. Kuch. Itunes. Kuch. Flash. Kuch. Google. Kuch. Kuch.

Voor het overige raad ik u ten zeerste de schrijfselen van Fake Steve Jobs aan (over dit antenne-akkefietje bijvoorbeeld met There is no spoon). Toegegeven, met zo’n briljante imitator kunt zelf ge niet half slecht zijn.

Shoot from the hip

Mocht ge een iPhone hebben, raad ik u levendig aan eens de applicatie Hipstamatic te proberen. And don’t just take my word, all the hip(stamatic) kids are doing it…

Het is een camera-app, zoals er ongeveer 8.000 in de appstore zijn te krijgen, en eentje die rare effecten op je foto’s toepast (zoals 7.900 van die 8.000 photo-apps). Maar met een filosofie – een minitieuze poging om een uniek foto-apparaatje te laten herleven – en een schitterende uitvoering.

“The original Hipstamatic was the invention of two Wisconsin brothers, Bruce and Winston Dorbowski. In the winter of 1982 they came up with what their big brother Richard later called “a million dollar idea for bringing photographic art to the masses cheaply” — a camera inspired by the popular Kodak Instamatic (and probably by the Russian Lomo) but made entirely of plastic, right down to the lens. The brothers set up a fabricating shop in a tiny cabin on the banks of the Wisconsin River and got to work. Over the next 18 months they produced just 157 cameras, at $8.25 retail apiece. In the summer of 1984 they were on their way home from signing the lease on a new production facility when they were killed by a drunk driver. Nine years later the family lost most of the brothers’ photos and work archives in a fire, and the Hipstamatic slipped into the half-light of photo history.” #

De app verandert je iPhone dus in een Instamatic-fotoapparaat. Met een zoeker, en een analoog gevoel. Met de mogelijkheid om een film/lens/filter/flits te kiezen. En een gevoel dat de keuzes die je maakt belangrijk zijn: de effecten van lens/flits/filter… zijn niet omkeerbaar, en bepalen dus je resultaat. Of als je dat liever hebt, met de mogelijkheid om verrast te worden (eens shaken maakt je keuzes random).

Een video’tje maakt de werking duidelijk:

http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=8092535&server=vimeo.com&show_title=1&show_byline=1&show_portrait=0&color=00ADEF&fullscreen=1

Hipstamatic User Interface Demo from Synthetic on Vimeo.

Kost 1€59, maar via wat ingenieuze in-app-purchases van extra lenzen, flitsers, voorzetfilters en film kunt ge er wel nog een paar euro meer aan kwijt zijn.

Een paar van mijn eerste probeersels:

Trap
Maud en Daan op weg naar hun slaapkamer boven (Kaimal Mark II Lens / Alfred Infrared Film )

Brussel-centraal
Aankondigingsbord in Brussel-centraal (Helga Viking Lens, BlacKeys SuperGrain Film )

Trein
Trein in volle vaart (Jimmy Lens, Alfred Infrared Film)

Instant love.

Voor mij trouwens nog altijd dé reden waarom iPhone-eigenaars zo vaak vol lof zijn over hun slim gerief. Een geslaagde app als deze (zie ook Tweetie, Words with Friends, Spotify, Remote, …) verandert je toestel immers totaal van functie. Alsof je Singer-naaimachine ineens ook goeie milkshakes en deftig krentenbrood zou kunnen maken na het downloaden van een paar extraatjes. Still lovin’ it.

Mobiele mobiliteit

Halle en Buizingen en honderd ton verwrongen staal. Erg.
Het ene moment wordt je wakker in een doodstil huis, rij je over doodse wegen naar een stil station, wacht je tussen maandagmorgenzombies op je trein met vertraging, werp je je met doodsverachting naar voor om een zitplaats te bemachtigen, en verdiep je je in dode-bomen-media op weg naar Brussel. En het volgende moment ben je dood. Echt dood. Zo zinloos, allemaal.
Openbaar vervoer, het is altijd een beetje reizen lijden.

Vandaag dook er – tussen de berichten van de treinramp door – in de twitter- en Facebook-kolommen nog meer onvrede met het openbaar vervoer op. Over het ontbreken van mobiele applicaties, die de gebruiker van dat openbaar transport of openbare infrastructuur kan gebruiken om – on the road and as it happens – info te krijgen over zijn trip. Toch is de toestand al niet meer zo dramatisch als een jaar geleden.

1. Trein

NMBS (of http://www.b-rail.be) geeft nog steeds niet thuis, op het mobiele internet.

Als alternatief was er in augustus plots een mooie iPhone applicatie Trein België. Vertrektijden, traject, storingen, routeplanner … allemaal keurig in een applicatie. Tot Infrabel er achter kwam dat dit was gemaakt zonder hun toestemming. En hem prompt uit de iTunes Appstore liet verwijderen. Dag trein.

Maar vandaag ontdekt, er is een alternatief in de appstore. Railteam mobile. Knappe applicatie, en gratis bovendien. En met data voor een groot stuk van Europa.

Railteam Iphone app (Foto op Flickr van houbi)

Ontwikkeld door Railteam – een conglomeraat waarin ook de NMBS participeert. Helaas hier nog niet gekoppeld aan de info over vertragingen, of over de sporen waarop je de trein in kwestie kan terugvinden. Daarvoor zijn er momenteel twee opties die ik ken:

De mobiele versie van www.railtime.be (niet op m.railtime.be, wel op de gewone url).

Railtime mobile website (Foto op Flickr van houbi)

Een ietwat geliktere versie, met dezelfde data, door een stel Limburgse whizzkids in elkaar getoverd: http://railtime.dockyard.be.

2. De Lijn

De Lijn blijft voorlopig achter. Geen mobiele website, geen app. Al is er ook daar misschien beterschap op komst. Er is al een experimentele mobiele site, die op de iPhone al een beetje werkt: surfen naar http://www.delijnmobile.tk/ geeft op de iPhone dit:

De Lijn mobile website (Foto op Flickr van houbi)

Helaas is de mobiele inspanning beperkt tot het zoekscherm, want de resultaten of foutafhandeling worden gewoon in de Lijn website getoond.
Er is nog veel, veel werk aan de Lijnwinkel.

3. Files

Kan nog beter, maar hopelijk kende u toch het bestaan al van http://www.filebeeld.be. Kaartjes, incidenten, beelden van de traffic-cams langs drukke punten, en de reistijden op de Antwerpse ring verzorgd door het Verkeerscentrum Vlaanderen… Een erg interessante bookmark, die jammer genoeg het bestaan van Waalse wegen straal negeert.

Filebeeld (Foto op Flickr van houbi)

Alternatief hier is de iphone app van Touring Mobilis. Kaart met incidenten, Filebarometer, flitsers, reistijden … Erg verzorgd en uiteraard up-to-date.
Nadeel is dat een deel van de info betalend is. Een jaarabonnement kost 19,99€, meer iets voor mensen met een leven op de baan dus.

Touring Mobilis Iphone app (Foto op Flickr van houbi)

Hoe het gesteld is met de mobiele apps over het vluchtverkeer, de binnenscheepvaart of de mobiliteit van rolstoelpatiënten weet ik niet uit eerste hand. En dat het bovenstaande vanuit het perspectief van de iPhone-gebruiker is geschreven had u allicht ook al in het snotje. Wat er aan applicaties voor andere mobiele platformen of smartphones (Android, Blackberry …) te krijgen is, weet ik dus niet. Tips welkom.

Volledig mee eens trouwens, met het sentiment dat het hoog tijd wordt dat het openbaar vervoer ook zijn data openbaar maakt. Dan hadden we hier al lang onwijze mashups als http://www.livebus.org/ (live informatie over wachttijden bus in Engeland), of http://www.swisstrains.ch/ (plot realtime info over de locaties van Zwitserse treinen bovenop een google map), http://www.nextbus.com/ (live plaatsbepaling van bussen en metro’s in San Francisco).
Gooi open die API’s en data, en de innovatieve toepassingen komen er vanzelf aan.

Woot!

Ongeveer een jaar geleden brandde er voor de deur van mijn werk een auto uit. Ik trok twee foto’tjes, met de crappy camera van de iPhone. En deed eens een experimentje door er een valse tilt-shift effect op los te laten.

brand! fire! - the tilt/shift version (by houbi)

Een jaar later zijn deze twee foto’s van mijn meest bekeken foto’s op Flickr (2455 en 6353 keer and counting), en worden ze regelmatig rondgeblogd en in favorieten gestoken.

Straffer nog, onlangs kreeg ik deze vraag:

I was looking at a friend of mine’s blog and saw she
re-blogged a photo of yours that I really like. It’s the picture called “brand! fire! – the tilt/shift version”. This picture is amazing and I want to ask you something: I’m going to be recording an ambient album with a friend of mine and we wanted to know if we could use that picture as the album artwork. We’re going to be putting the album on a net-label to be given out for free, so there won’t be any sort of royalties to it, but you will be credited for the pictures.

Waarop ik uiteraard antwoordde:

Go ahead, you can use it for that.
Once your album goes multi-platinum worldwide megaselling, you’d come back to me on that royalties bit, right?

En als antwoord ontving:

Hahah, of course!
We’ll be sure to give you a t-shirt or something.
Thanks a lot.

Binnenkort dus misschien in een verlaten en nog net niet failliet gegane cd-winkel in uw buurt.

Maar het kan altijd nog straffer. Zo werd ik attent gemaakt op volgend filmpje, waarin Nick Harmer – bassist van de Amerikaanse mega-groep Death Cab for Cutie – door Current TV aan het woord wordt gelaten over het leven “on the road” en zijn passie voor het genre der tilt-shift:

http://current.com/e/91314527/en_US

Dat waar hij tussen minuut 1:40 en 2:10 zo passievol over spreekt, dat is dus mijn foto’tje, genomen met een crappy iPhone-camera, een jaar geleden.

En dat vind ik dus Woot!, dat dat zo’n mens aan de andere kant van de wereldbol inspireert en enthousiasmeert. En dat ge geen dure apparatuur of lenzen moet hebben om effect te sorteren.