Horror voor hoogtevrezers

Zelf leid ik aan het soort hoogtevrees dat zich al manifesteert vanaf 30 centimeter boven de begane grond. Ik durf wel op ladders, skiliften, bruggen en daken, maar niet zonder dat mijn maag zich een keer keert, mijn hart week wordt, ik drie keer moet slikken en me verman.

Ik kan dan ook slechts met ingehouden bewondering, afgunst, toegeknepen billen en twee handen geklemd om de rand van mijn bureau kijken naar iets als dit:

Vier tieners die zonder verpinken de Московский мост (de Moskovskyi Brug, te situeren in Kiev, op zijn hoogste punt 119 meter) over zijn tuikabels beklimmen. Op slippers.

Of als we toch bezig zijn, deze misschien minder roekeloze klim – zonder veiligheidstouw, wel! – naar het bovenste van een Amerikaanse televisietoren (1768 feet hoog, een slordige 538.8864 meters):

Hulpvaardige zielen hebben al eens uitgerekend dat een val vanop die hoogte over is in een luttele 10.4 seconden, waarbij je de grond raakt met een snelheid van 102 meter per seconde. Plof.

Eerder ging ik in het leger, met permanente dienst in Afghanistan, of ging ik stadsriolen kuisen dan deze man zijn job te moeten doen.

Een gedachte over “Horror voor hoogtevrezers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s