In de Wulf

Als Kobe Desramaults (nog) niet naar Gent komt, dan gingen wij maar naar Kobe Desramaults. In Heuvelland, Dranouter. West-Vlaanderen met reliëf. In de Wulf.

In de Wulf In de Wulf

Hapjes vooraf: Granen en kruiden, Rode biet, een smoutebol gemaakt van gerookte ui, gepekelde knolselder. En dan, aan tafel, nog een heerlijk hapje van Noordzeekrab met krielaardappeltjes in karnemelksaus.

In de Wulf In de Wulf

Coquille met postelein en raapjes (links) – acheraf bekeken het geslaagdste gerecht – en oester in weisaus met koolscheuten, veldkers en mosterdgraan (rechts) – de oester ging verloren in de andere smaken.

In de Wulf

Een minuut of vijf tussen elke gang. Dat ging vooruit. Noorzeetong met kuit en warmoes (lekkere tong, maar de kuit niet aan mij besteed) en daarna een Nieuwspoortse zeekat (een soort mini-inktvisje) met assen. De inkt van het inktvisje kleurt de saus en broodkruim chocoladebruin.

In de Wulf

Hopscheuten met laurier (mijn eerste keer hopscheuten met laurier, ever, en mogelijk mijn laatste) en scheermessschelpen met geroosterde winterprei (mijn eerste keer scheermesschelpen met geroosterde winterprei, en wellicht mijn laatste) en daarna haverwortel (eindelijk een vergeten groente die echt vergeten was – schorseneerachtig) met geitenkaas en zevenblad (mijn eerste keer haverwortel met geitenkaas en zevenblad, maar hopelijk niet mijn laatste).

Daarna de eerste, en enige keer, vlees uit het hele menu, met een stukje lamsbuik en -nek, met daslook en “in hooi gegaarde” knolselder. Yum. Yum. Yum.

In de Wulf In de Wulf

En dan nog een stuk of wat dessertjes. Iets met melk, en iets met rode biet en rozebottel op chocoladekruimels en op het laatste nog peer-rolletjes met een sorbet van veldzuring.

En de conclusie dat het waar is wat hij op de website zegt: “De menu’s van Kobe Desramaults zijn een gesofisticeerde synthese van de smaken van zijn roots en de technieken van vandaag. ‘Aardse’ ingrediënten krijgen van Kobe vaak een prominente plaats, evenals schaal- en schelpdieren. Hij combineert ze op verrassende wijze, zonder te choqueren. Zolang er maar ‘logica’ in de gerechten zit en de mensen het lekker vinden!“. Niks van gelogen. Fantastische keuken ook. Qua sfeer en inrichting ook bijzonder geslaagd.

Maar ook: te veel groene sausjes, en iets te veel “in hetzelfde repertoire”. En waar de gerechten echt wel “sterrenniveau” waren, waren de desserten dat niet.

En binnenkort komt Kobe Desramaults dus naar Gent. De Vitrine gaat dat heten. In de buurt van het Glazen straatje. “In de Wulf een vrouw, de Vitrine een maîtresse“, zegt hij in de teaser hieronder. Van “in de wulf” naar “in het wufte” dus. Feest.

Een gedachte over “In de Wulf

  1. Ik heb genoten van je verslag en je foto’s. Te weinig vlees of vis, is vaak mijn belangrijkste kritiek En er zijn weinig restaurants (toch diegene waar ik geweest ben) waar de desserts een even hoog niveau halen als de gerechten ervoor.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s