Niks (meer) aan de hand

Eerder deze week werden we vroeg in de nacht gewekt door het huilende meisje Maud. Had ze voor het in slaap vallen een haarelastiekje rond haar vinger gebonden. Wakker geworden van de pijn. Een lichtblauwe vinger, een huilbui, wat gesus, een onderdompeling onder de koude kraan, de vermaning dat vooral nooit opnieuw te doen, en het leed was geleden.

Deze morgen, bleek dat ze haar vreemde fascinatie voor elastiekjes voor haarstaartjes rond kindervingertjes toch nog niet verloren was. Een schreeuw bij het wakker worden, en de droeve constatering dat ze het weer gedaan had. En deze keer dus de hele nacht.

Niks (meer) aan de hand

De gevolgen waren deze keer dus al heel wat pijnlijker. Een bija gevoelloos topje van de vinger, en rond de plaats waar de rekker gezeten had verschenen er nu allemaal blaren. Het lijkt wel een brandwonde.
Maar ik denk niet dat het gaat afvallen, ze kon haar vinger al terug buigen na een uurtje, het topje verdraagt al terug aanrakingen, en de blaren zijn daarnet doorgeprikt. Onder concert.

En nu hopen wij dat deze Maudezel zich geen drie keer aan dezelfde steen stoot. Anders heeft ze het aan haar rekker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s