Micro-Macro

Vandaag beginnen we aan een nieuwe lessenreeks hier op houbi.com. Economie.
Economische begrippen in de praktijk. Als je de hele reeks volgt, krijgt ge een MBA-diploma van mij. Een kleintje.

Pakt allemaal een blaadje papier. En schrijf op.
De eerste les gaat over micro- en macro-economie.

Macro-economie dat is dit:

De Makro-economie

Macro-economie, dat is dus te doen in Eke. Of Alleur of zo. Want “macro”, dat betekent groot. Zoals in “zo groot dat het eigenlijk gigantisch veel zou genoemd kunnen worden”. Je hebt er een grote auto voor nodig. En een goeie rug.

“En micro-economie dan?”, hoor ik daar een ijverige student op de eerste rij van de klas zeggen.
Wel, micro-economie is de stand van uw bankrekening, na bovengenoemd bezoek aan de Makro-economie. Micro betekent immers “klein”. Als in “zo klein dat het ook leeg zou genoemd kunnen worden”.

Al goed dat er gisteren gratis spijs en drank aan mij werd aangeboden. Of ik had op mijn kin moeten kloppen.
Een dikke merci dus aan de meneren van nieuws.be, die een receptie deden op hun boot aan de Kuiperskaai in Gent, voor blogheir. Met een door dit stuk van het blogheir nogal matig bevonden presentatie – gelukkig is de site zelf beter, vanaf dinsdag ook op uw scherm – en hapjes en drank, en socializeermogelijkheden en al. De eerste keer dat ik Lama, of Bart, of Clo, of Ine, of Imke of andere macro- of microbloggers in niet-virtuele lijve zag bestaan. En zelfs met twee ervan aan de babbel geraakte.
En een nog dikkere merci aan de mevrouw van deze 40 jaar wordende meneer. Die me een etentje trakteerde in Kaai 14, met uitzicht op bovengenoemde nieuws.be-receptie. En op cocktails nadien. En op een hard hoofd vanmorgen.

Het nieuwe kapsel van Rani de Coninck

De laatste dagen werd mijn blog druk geconsulteerd, niet alleen door de vriendelijke lezertjes van de Zatte Vrienden, maar ook opvallend door mensen die hier terechtkwamen via Google en de zoektocht “Het nieuwe kapsel van Rani de Coninck“.

Amai, zou het echt waar zijn dan? Is Rani naar de kapper gegaan? Heus?
Staan we aan de rand van een nieuwe Koude Oorlog?” had ook gekund, als vraagstuk. Maar blijkbaar deed er dus ook een kapselgerucht de ronde dat voor velen de moeite van het uitchecken waard was.

Nochtans is Rani qua kapselverandering niet dadelijk aan haar proefstuk toe. Een kleine zoektocht op YearbookYourself levert voor haar al minstens deze probeersels uit het verleden op:

Het nieuwe kapsel van Rani de Coninck

Vandaag blijkt – het staat in de Mensenlief-pagina’s van De Morgen, dé bron om een beetje bij te blijven voor trein- en cafeteriagesprekken – dat Rani zich geblondeerd zou hebben. Geblondeerd, en gekortwiekt.
Ik citeer het fijne citaat:

“Ze lijkt nu op Sharon Stone. Helaas op de Sharon Stone uit Basic Instinct 2”

Foto’s van deze knip- en kleurramp aanbieden kan ik niet. Daarvoor kan u terecht in TV Familie.
Maar voor wie wil weten hoe een knappe brunette eruitziet als ze zich kortwiekt en platinablond kleurt, stel ik me deze dame voor: Blanka Vlasic. Daar heb je die ranke Kroatische hoogspringster weer. Een lust voor het oog in tijden van bruinharig zijn:

Blanka Vlasic as a brunette

Niet mis, hé? Maar die is dus ooit blond geweest. Kijk mee, en huiver:

Blanka Vlasic as a blonde

Ladies & Gentlemen, I rest my case, against the new hairdo – I’d rather call it a hairdon’t – of Rani.

Nummer drie

Goeie dingen bestaan in drieën, zegt een spreekwoord. En met uitzondering van Astrid, Filip en Laurent of The Matrix, lijkt dat te kloppen:

Hoogte, breedte, diepte.
Zwart, geel en rood.
De drie wijzen uit het oosten.
Kussen op de wang.
Uren, minuten en seconden.
De waarheid, de hele waarheid en niks dan de waarheid.
Het debuut, de bevestigende tweede en de moeilijke derde plaat.
Verleden, heden en toekomst.
De naam van de Vader, de Zoon en een Duif die Toevallig Voorbijvloog.
Vaneigens, In de Gloria en Het Eiland
Vette vis, goeie cholesterol en Omega 3.
Edge, Wi-Fi en 3G.
Brood, boter en beleg.
De hetero, de homo en de tolero.
Mik, Mak en Mon
De drie wetten van de robotica.
Goud, zilver en brons
Morse, Prime Suspect en Wallander
Thesis, Antithesis en Synthesis
De splijtende pass, de prima voorzet, en de schitterende afwerking.
Dummy, Portishead en Third.
Alleen is maar alleen, twee is beter dan één en three’s a company.
Een begin, een midden en een eind
The Godfather, LOTR of de originele Starwars
Eenmaal, andermaal en verkocht
Daan, Maud en ???

Ja, ’t is van dattum. Weeral gezinsuitbreiding. Nummer drie is onderweg.

Van dattum
Uitgerekend voor 21 maart. Uitgerekend op 21 maart – het begin van de lente – dus. We zitten nu in de 10de week.

De mama stelt het wel (vader ook, maar dat is in dit soort zaken minder gevraagde informatie). Nog twee weken werken, daarna wellicht meer dan een jaar thuis met achtereenvolgens arbeidsongeschiktheid, bevallingsverlof, borstvoedingsverlof en ouderschapsverlof. Terug naar het werk in december 2009 dan? Tenzij ze tegen dan nog andere vormen van verlof hebben uitgevonden…

Fotofrustratie

1 jaar heb ik nu een camera met mogelijkheden (een Nikon D80). En 1 jaar al ben ik content van het niveau van de huis- tuin- keuken-foto’s die ik ermee neem.
Maar als het wat moeilijker wordt, schiet ik schromelijk tekort. En dus begint er ook al wat frustratie binnen te sluipen.

Neem nu dit:

Ijsvogels

Een overduidelijk mislukte foto, van twee jonge ijsvogels. Tot overmaat van ramp kwam even later de mama/papa van dit nestje jonge ijsvogels ook nog langs, maar de foto daarvan is nog 3x onscherper en dus al helemaal niet toonbaar. Of wel toonbaar, maar je zou er zelfs geen ijsvogels in herkend hebben.

Da’s toch echt wel een “photo opportunity”, maar een gemiste dus.

Ok, de omstandigheden zaten niet mee.
Het was rond acht uur, dus al met een zwak zonnetje. Het was aan onze vijver, waar rondom massa’s bomen staan, die ook het resterende licht nog wegnamen. Met een niet erg lichtscherpe lens op het fototoestel, én een behoorlijke afstand tot het onderwerp. Excuses, excuses…

Maar een fatsoenlijke fotograaf heeft dan toch al tenminste de tegenwoordigheid van geest om de ISO-lichtgevoeligheid helemaal naar boven te draaien. Of een boomtak of zo als statief te gebruiken. “Pathetic me” niet dus. En dus heb ik nu 20 foto’s, allemaal bewogen, alle 20 om weg te gooien.

En dus moet ik me voor geslaagde foto’s van ijsvogels (prachtige beestjes die enkel in de buurt van visrijk water leven) verlustigen aan flickr, of pbase.

Nog een kleine week en ik verjaar, en dus kan ik wat cadeautjes bijeensprokkelen voor in de fototas. Maar het materiaal dat me bij deze ijsvogelkans had gered is echt wel buiten verjaardagsbudget. Een statief, en een lichtsterke portretlens (50mm, f1.8), dat kan ik nog wel vragen. Maar grote zoomlenzen of macrogerief voor kriebelbeestjes blijven nog buiten bereik.

Dat wordt dus nog wat langer mijn kas opfretten van fotofrustratie.
Of een cursus gaan volgen (iets als dit, maar minder ambitieus mag ook, één voor- of namiddag per week bestaat dat ook?).
Of me gewoon gelukkig prijzen dat ik een stukje natuur beheer waar de beestjes zich thuis voelen, of ik er nu een foto van kan nemen of niet.

Het Tia Hellebaut complot

Gisteren leefde België op bij het zien van Tia Hellebaut die op de Olympische Spelen een gouden medaille won in het hoogspringen. Gejuich. TV-specials. 10 minuten in het journaal. Glunderende machthebbers.
Vandaag wil ik België wakker schudden. Want dit was een GESTOLEN OVERWINNING! De schokkende waarheid is dat BLANKA VLASIC niet MOCHT WINNEN. Verpletterende bewijzen voor deze nieuwe schokkende SAMENZWERING zijn er genoeg…

The Cold, Hard Facts:

FEIT: het hoogst dat TIA HELLEBAUT gisteren gesprongen heeft, is 1 meter en 99 centimeter.
FEIT: het hoogst dat BLANKA VLASIC gisteren gesprongen heeft, is 2 meter en 5 centimeter.
FEIT: De televisieuitzendingen van de hoogspringfinale die ZOGEZEGD LIVE waren, waren het niet
FEIT: Tia Hellebaut wordt gesponsord door PIZZA HUT.
FEIT: Blanka Vlašić NIET.
FEIT: JACQUES ROGGE, voorzitter van het Olympisch Comité, is een BELG.
FEIT: Blanka Vlašić NIET.
FEIT: De naam van Blanka Vlašić lijkt erg op die van MILORAD CAVIC – de man die met 1 honderste van een seconde bestolen werd om Michael PHELPS aan zijn 8 gouden medailles te helpen. Die andere samenzwering van olympische proporties.
FEIT: De namen van Vlašić en Čavić lijken erg op die van oorlogsmisdadigers als Milošević, Karadžić of Mladić.
FEIT: Er zou een simpeler manier moeten zijn om van die accentjes op SIC’en te zetten.

Darn Evidence

Tia Hellebaut spring naar goud De zogezegde winnende sprong van Tia was in feite maar een sprongetje. Een huppel feitelijk.

What happened?

Schaam op u, Jacque ROGGE, voorzitter van het zogenaamde Olympische Comité. Dat u graag een Belgisch succes wou vieren, dat begrijpt iedereen. Maar dat u zover zou gaan om de regels van de sportiviteit en fair play hiervoor zou opofferen, dat begrijpt niemand. Uw knikje vanop de tribune richting de officials aan de hoogspringstand, was nochtans het startsein van dit hele COMPLOT.

Schaam op u, Yves LETERME, leider van de zogezegde Belgische Regering, die niet naar huis wou keren zonder Belgische medailles. Het subtiel pootje lappen van de Jamaïcaanse meisjes in de 4×100 was helaas nog niet genoeg voor goud. Met één zilveren medaille was u blijkbaar niet tevreden. U had gezworen pas bij de koning op bezoek te komen met niks minder dan goud. Het briefje dat u aan de coach van de Kroatische Blanka Vlasic liet overhandigen, werd door iemand achter de man echter meegelezen: “If you don’t withdraw, I will send Pieter Decrem to your country“, is niet echt een sportieve boodschap! Denkt u nu echt dat dit de manier is om het land samen te houden, na een jaar verrottingsstrategie?

Schaam op u, CHINESE REGERING. Gewoon omdat Blanka Vlasic gesponsord wordt door de DALAI LAMA, is voor dit stelletje mensenrechtenschenders blijkbaar al reden genoeg om deze topatlete – dit jaar nog ongeslagen! – te SABOTEREN. Klein. (Mijn excuses aan Chinese medemensen die met dit complot niks te maken hebben. Deze “klein” heeft niks te maken met stereotypes over hoe u geschapen bent.)

Blanka Vlasic had an unfortunate sponsor

Schaam op u, TELEVISIEZENDERS. Waarom werken jullie mee aan een complot van olympische proporties? Live was niet live. Een radioreporter zag Tia Hellebaut al over 1 meter 96 springen, 2 minuten vòòr dat het op televisie “live” gebeurde. Twee gestolen minuten. Deze twee minuten waren genoeg om Blanka Vlasic op allerlei manieren te saboteren. Haar lat stiekem op 2 meter 12 leggen voor de twee laatste pogingen bijvoorbeeld. Gelukkig zijn er dezer dagen YouTube en hoge resolutie beelden om uw bedrog te ontmaskeren.

Schaam op u, TIA HELLEBAUT (De voor de hand liggende woordspeling HELLEGOUD dringt zich op). Dat een atlete, een verondersteld toonbeeld van sportiviteit, elegantie en zuiverheid, zich leent tot dergelijke MALVERSATIES. Tss. Uw uitlatingen als “ik win zonder doping“, klinken toch heel anders nu. Er zijn ook andere manieren om de COMPETITIE TE VERVALSEN.

Schaam op u, PIZZA HUT. Denken jullie nu echt dat er ook maar één iemand meer naar jullie zogenaamde restaurants gaat komen omdat er een gouden schijn aan jullie reclame-icoon hangt? Dit is een bom die recht in jullie gezicht gaat ontploffen! En eens al de Chinezen die u heeft OMGEKOCHT met bonnekes voor een GRATIS PIZZA gaan ontdekken dat er in China helemaal nog geen Pizza Hutten zijn, zal ook uw beste dag niet zijn.

Update 25/8 – The Plot thickens

Meer bewijs in de Belgische kranten, de dag nadien. Hoe zijn anders volgende krantenkoppen te verklaren:

"De makkelijkste wedstrijd van het jaar"

De Standaard citeert Tia: “De makkelijkste wedstrijd van het jaar“. It figures.

"Tia is niet beste hoogspringster van de wereld"

Verderop in De Standaard zegt haar coach, Wim Vandeven: “Tia is niet de beste hoogspringster van de wereld“. Dat is toch al zoveel als het bedrog, toegeven, niet?
En even verder gaat het: “Tia: ‘Wim, je bent een smeerlapke.’ Vandeven: ‘Als je olympisch kampioene wilt worden, moet je dat soms zijn.‘ Dichter bij een bekentenis kan je niet komen…

Favoriete Blanka Vlasic: "Gemene streek van Hellebaut"

De geslagene Blanka Vlasic aan het woord in De Morgen: “Gemene streek van Hellebaut“, zegt ze. Inderdeed.

Update 26/8 – More scandals

Alsof Michael Phelps en Tia Hellebaut nog niet genoeg zijn, duikt er nu ook in Duitsland het verhaal op dat een van hun gouden medailles gestolen zou zijn:

Your Feedback

Heeft u nog verder bewijs voor deze zaak, mail ons op conspiracy AT houbi .com
Of beter nog, bent u geïnteresseerd in samenzweringstheorieën, lees dan eens De Slinger van Foucault, van de onvolprezen Umberto Eco. Doen.

Blogverjaardag

Op 22 augustus van vorig jaar kreeg den dezen het lumineuze idee nog eens iets op zijn blog te posten. Als ge goed kijkt, kan je zien dat er al vroeger wat berichtjes gepost werden, het eerste op 1 november 2006, maar dat was om eens te proberen hoe WordPress er eigenlijk van binnen uitzag.

Nu, één jaar later, blijk ik het deze keer eens volgehouden te hebben. Hoezee dus:

  • voor een jaar van 296 posts (Ofte op bijna 80% van de dagen een verse portie leesvoer/onzin/lol/verdwazing/informatie/verontwaardiging – schrap wat niet past). De beste vond ik mijn HetWordtTeveelVoorCorneel-post over Topless Meetings, de Bekend Bloot Quiz 1, 2 en 3, en de stukjes in het kader van de Wijvenweek, maar u mag daarover van mening verschillen…
  • voor een jaar met 130.466 bezoekers en 246.462 pagina-opvragingen (gemeten met google-analytics, vanaf oktober). Niet slecht, alhoewe de hoogte van dat getal nougat-bollen zegt. ’t Voornaamste is dat het volgend jaar met dezelfde meetmethode evenveel of meer zou moeten zijn.
  • voor een jaar met 530 comments (da’s gemiddeld 1,7 comments per post, en 1 comment per 246 bezoeken). De prijs voor het leukste commentaar gaat naar tante annie.
  • voor een jaar waarop ik begon in het engels, dan tweetalig nederlands/engels werd, en nog later het engels maar helemaal liet vallen. De rest van mijn eigen “10 tips om je blogbezoekers weg te jagen” volg ik nog altijd. Oh wacht neen, ik blog nu soms wél over tetten. En ik antwoord als je me vragen stelt in mijn comments. Er is dus beterschap.
  • voor een jaar met twee pieken in de bezoekerscijfers voor twee blote madammen (ann van elsen en véronique de cock), maar voor de rest toch een schone opgaande lijn
  • voor een jaar met tot nu toe elke maand stijgende adsense-inkomsten (niet moeilijk, want in het begin bracht die ongeveer 0,5$ per maand op)
  • voor een jaar dat gisteren werd afgesloten “on a high”: ik merkte gisteren dat ik bij de a-league van bloggers sta opgenomen bij de enchanté Heroes. A-list blogger. Begod.

Maar in feite is nu mijn eerste blogverjaardag vieren wel een beetje “zeuren”. Want houbi.com/blog was zeker niet mijn eerst blogprobeersel.

  • In juni 2003 begon ik bij het toen pas opgestarte skynetblogs met een blogje (luna_papa). Enkel nog terug te vinden via de waybackmachine. Liep tot augustus 2003. Denk ik.
  • Maar daarvoor al was er blogger, en de blog die ik daarmee maakte, “Musics” geheten, begon in juni 2000, en hield het min of meer vol tot december 2001. Van mei 2004 tot januari 2005 maakte dit link en muziekblogje nog een al even onopgemerkt gebleven als korte terugkeer. 2000. OMG.
  • En zelfs mijn eerste website, the belgian pop & rock archives, bezat al een soort blog in de vorm van het nieuws. In dat geval liep die van januari 1999 tot december 2001.

Dus vier ik mijn eenjarig blogjubileum. En over een maand of vier mijn 9-jarig blogjubileum. Om bezig te blijven…
En omdat het leuk is, natuurlijk: bloggen, en blogverjaardagen vieren.

Hondsdagen

<dog mode=”on”>

20 augustus, vandaag dus, was de laatste van de zogenaamde hondsdagen. Of zoals the Scabs het ooit zeiden “Dog days are over”.
De hondsdagen, dat zijn de dagen tussen 20 juli en 20 augustus. Dagen zonder veel wind, met hitte en zonneschijn. Een periode met hittegolven die mekaar ongenadig opvolgen. Knalheet. Mussen die uit de bomen vallen. Zomer quoi.
Niks van gemerkt, hier, dus.
’t Is eerder hondenweer geweest, weer van den hond zijn kl*ten.
Maar kom, er is nog een stukje zomer te gaan, nog een stukje congé payé ook, dus we blijven leven op hoop (kijkt verwachtingsvol naar Frank en Sabine, met van die puppy-ogen).

Overigens, en geheel terzijde, heten de hondsdagen zo ter ere van het sterrenstelsel Grote Hond. De grootste ster uit dat sterrenbeeld, Sirius, gaat in de periode van 20 juli tot 20 augustus in onze contreien samen met de zon op en onder en is dan niet te zien. Ook Grieken en Romeinen (caniculares dies) noemden dit al zo.
Die hondsdagen hebben dus niks te maken met hondenweer, of geen weer om een hond door te jagen, dus.

A casual survey will usually find that many people believe the phrase is in reference to the conspicuous laziness of domesticated dogs (who are in danger of overheating with too much exercise) during the hottest days of the summer. When speaking of “Dog Days” there seems to be a connotation of lying or “dogging” around, or being “dog tired” on these hot and humid days. Although these meanings have nothing to do with the original source of the phrase, they may have been attached to the phrase in recent years due to common usage or misunderstanding of the origin of the phrase.

<div class="flickr-frame"
Senne

Overigens, en al net zo terzijde, gaat het eigenlijk heel goed met puppy Senne.
’t Is echt een braaf beestje.
Net als elke pup heeft hij natuurlijk zijn speelse (en dus rebelse, ongehoorzame) kant, en moet hij gewoon ook nog leren wat er allemaal door ons aanvaard of verboden wordt. Maar hij is al zindelijk (thank God), apporteert stokjes (af en toe), kent het commando “zit” en “blijf” al (soms). Luistert naar zijn naam (meestal). Volgt mooi aan de leiband. Heeft het al goed afgeleerd de kindjes (die voor een hond net iets later op de pikorde in het gezin staan, vandaar dat je een hond nooit met kindjes alleen mag laten) op speelse manier te bijten (alhoewel, vanavond had Daan toch weer twee tandjes in zijn hand staan).

Niet zo slecht als tussenstand na een maand hondenbezit, toch als ik de raadgevingen bij aankoop, of de avonturen lees van anderen die ongeveer gelijk met ons een pup hebben binnengehaald, nog eens overlees.

Nu de golden retriever in kwestie nog aan het verstand krijgen wat het verschil is tussen “zijn” speelgoed en speelgoed van de kindjes, tussen dingen waar hij op mag bijten en waarop dat absoluut niet geapprecieerd wordt (crocs van de kinderen bijvoorbeeld).
Proberen ook hem iets minder opdringerig te maken bij Maudje (zij is nog geen twee jaar en heeft niet altijd graag dat de oo-tjse – zoals zij hem noemt – haar volgt).
En hem in zijn hondehersenen proberen te prenten dat het interessanter – reuk- en drolontwijktechnisch gezien – om zijn gevoeg te doen op een vaste plaats in de tuin, in plaats van voor elke beurt een nieuw plekje uit te proberen.

Binnenkort zijn tweede inenting, en dan naar de hondenschool ermee, er is er eentje – De Trouwe Hond in Leeuwergem, Zottegem – niet zo ver hier vandaan.

</dog mode=”off”>