Bekend Bloot? (BBQ n°2)

Een nieuwe Bekend-Bloot-Quiz, maar natuurlijk niet zonder eerst de goeie oplossing van de eerste aflevering bekend te maken:

Niemand van de reaguurders gokte helemaal juist. Dat kan dus beter…

Deze week kwamen volgende al dan niet bekende dames in het vizier van de Blote BV-spotter: het kontje van Tiany Kiriloff, een bloot in de regen dansende Dina Tersago, een naakt zonnende Joke Devinck, een nipple slip van Maaike Cafmeyer, en een blauw uitslaande Joyce de Troch…

Speculaties over wie het echt is, en wie niet, zijn welkom in de reacties, en in uw dromen…

Tiany Kiriloff naakt?

foto inmiddels verwijderd, ge vindt hem hier

Is dit
A. Tiany Kiriloff (JIMTV-presentatrice in programma’s over mode als Alive.Style of sex als Open en Bloot) tijdens Sterren op de dansvloer, in een vergeefse poging indruk te maken op de volledig uit nichten bestaande dansjury?
B. Een koppel mimespelers dat tijdens een rondje pictionary Sophie Ellis-Bextor’s hit “Murder on the Dancefloor” heeft getrokken?
C. Een zatte madam die door een zatte vriend terug naar het toilet wordt begeleid?

Dina Tersago naakt?

foto inmiddels verwijderd, hij stond hier

Is dit
A. Dina Tersago (bekend van Boer zoekt vrouw, Sterren op de Dansvloer, Miss België …) in heur bloot gat?
B. Flirten met het gat in de ozonlaag?
C. De nieuwe collectie van het Franse modehuis “cue nue”?

Joke Devynck naakt?

foto inmiddels verwijderd, hij stond hier

Is dit
A. Joke de Vynck (bekend van Flikken, Vermist …), on the rocks?
B. Een aangespoeld stuk wrakhout voor de kust van Bretagne?
C. Weer een huwelijk op de klippen?

Joyce De Troch naakt?

foto inmiddels verwijderd, hij stond hier

Is dit
A. Joyce De Troch (Miss België anno 1995, lid van Opium, acterend – nu ja – in Verschote & Zoon, ontfermster van menige poes en kater …) in een creatief smurfende bui met blauwe verf?
B. de vrouw van Pablo Picasso, die op dat moment duidelijk in zijn “blauwe periode” zat?
C. wat er gebeurt als je het dopje van je vulpen er niet goed opschroeft?

Maaike Cafmeyer

foto inmiddels verwijderd, hij stond hier

Is dit
A. Maaike Cafmeyer (bekend van Het Geslacht De Pauw, Aspe, de Lustige Lezers …) met een nipple-slip tijdens de opnames van de Wit-Russiche versie van Matroesjka’s?
B. Een heroïnehoertje met Russisch copyright?
C. De nieuwe reclame voor Heras, draad en hekkens?

Droom zacht, droom zoet…

Update:

De oplossing van deze aflevering:

Er is ondertussen ook een nieuwe Bekend Bloot Quiz, nummer 3, met onder andere een naakte Kim Gevaert, Elodie, Aagje Vanwalleghem, Tia Hellebaut en de Rode Duivels. Faites vos jeux.

Mixing the night away

Michel verwoordt niet alleen in a nutshell wat er allemaal mis zit aan muxtape (een gammele service waarmee je muziek kan uploaden en vervolgens verspreiden, die na enig knap werk van o.a. Koen Fillet opgang maakt bij het Vlaamsche blogheir), hij biedt meteen een valabel alternatief: mixwit.

Hier mijn mix in aanbouw, met een track van de cd’s die in 2008 tot nog toe mijn boot gerokt hebben (Nick Cave, the Notwist, dEUS, Ana Brun, Hercules & Love Affair, Duffy, Portishead).

Wat bij Michel’s argumenten nog niet bijstaat is dat muxtape je eigenlijk feitelijk een illegale uploader maakt, in the companionship van torrent-seeders of toch tenminste mp3-bloggers. Want als aanbieder van zo’n K7’je doe jij het uploaden van de muziek (naar Amazon’s S3-services), waarna jij (of andere bloggers) vervolgens zorgen voor de verspreiding van die files. Hoe muxtape-verspreiders onder een dikke vette SABAM-factuur (als die er over een jaar of 3 achterkomen dat het bestaat) of erger gaan uitgeraken, beats me…

Mixwit neemt een andere weg. Jij stelt een mix – eerder een tracklist – samen van muziek die al ergens op het internet staat te staan. Jij biedt die mix vervolgens ook niet zelf aan op je blog, maar geeft op je blog een view naar die elders bewaarde mix. Komt misschien eveneens in aanmerking voor een factuur van SABAM of andere rechtenhouders, maar hier heb je als case dat je noch de muziek, noch de mix zelf host. De SABAM-factuur komt hier dus mixwit toe (die hem mogen betalen met reclame, bvb) en de “of erger” degene die de eigenlijke muziekfile host.

De ideale grasmachine

Het voorjaar is weer losgebarsten, en daarmee ook weer de miljoenen welig woekerende plantjes die wij niet onkruid, maar gras en gazon noemen.
Swell. Niet langer kan er op rustige zondagnamiddagen op ons lui gat gezeten worden… Nee. Als de zon schijnt, moet deze modale Vlaming uit zijn fermettekot komen en het gras gaan afmaaien.
Hard labeur, zweten in de zon, laweit met hopen … tenzij je er het juiste machine voor koopt.

Mijn machtige machine: een bolleke wol genaamd Trees.

Trees maait het gazon

Technische specificaties:

Bouwjaar: 2006
Motorkracht: naar schatting een halve pk (een duw van een schaap is echt wel een duw, nietwaar Bart?)
Brandstof: groene biobrandstof (hier past een Steelband met de hit “kleine grasjes, grote grasjes, doe ze in je grasmasjien”)
Smering: regelmatig vers drinkwater
Decibels: bij geblaat wegens honger een slordige 80dB. Voor de rest geruislozer dan de meest geruisloze Robomow of grasrobot op de markt.
Onderhoud (en nieuwe banden): In de winter regelmatig stro voor op de grond en dagelijks hooi voor in de mond geven.

Opstartprocedure.

Men slaat een paaltje in de grond. Op een plaats in de gazon waar het gras te lang staat naar uw goesting.
Men neme een koord met halsband. Men gaat in de schapenweide, biedt de koord aan het schaap (eerste maal lokken met wat voer, later biedt het schaap zichzelf aan). Eenmaal op die manier geprepareerd wandele men met dit schaap naar het paaltje.
Men legge een stevige knoop op een afstand schaap-paal die verhindert dat er naast een keurig afgegeten gazon ook even keurig afgegeten tuinborders onstaan.
Men neme afscheid van het schaap met een klopje op de kop en de woorden “smakelijk eten, Trees”.
In dit stadium van de procedure gaat de eigenaar op zijn lui gat zitten, met een Duvel in de hand, in een comfortabele tuinstoel.
’s Avonds of bij slecht weer niet vergeten deze procedure in omgekeerde richting te herhalen (Duvel binnenzetten, dan schaap terug naar weide leiden).

Voordelen:

  • milieuvriendelijker en stiller dan dan de meest geavanceerde zit- of trekmaaier met Honda, Briggs&Stratton of andere moeizaam opstartende lawaai- en benzinezuipfunctie.
  • gratis meegeleverde bewakingsfunctie: kom “op mijn erf”, en de schapen verwittigen mij en de buren van uw aanwezigheid.
  • produceert wol (waarde naar schatting 1€ per jaar voor een schaap. Kostprijs voor die 1€ aan wol er af te scheren: 10€. Elluk voordeel hèp zijn nadeel, sjekers?)
  • produceert kleine grasmaaiertjes, als je er de herfst een bok bijzet (wat wij nog niet deden, wegens niet genoeg grond om nog meer hongerige schapenmonden te voeden).
  • staat schattig

Nadelen:

  • de mulch functie van het model grasmachine genaamd schaap dat ik heb staat niet 100 procent op punt. ’s Avonds bekom je een proper gemaaid rondje, maar met keutels. OMG, DIE DINGEN DOEN KAKA! Best de restanten dus verwijderen middels een schep en emmer, waarbij uw kinderen niet zullen nalaten rond u fladderen, mee op zoek naar eventuele overgebleven exemplaren op hun voetbalveld.
  • onzuivere brandstof of rondvliegende insecten leveren soms mankementen van de machine op (diarree bij vergeten te ontwormen, rotkreupel, blauwtong, myasis …), die de prijs van het onderhoud enigszins opdrijven.
  • dit model wenst ook gevoed te worden in de seizoenen dat het gras niet of nauwelijks groeit. Stockeren op zolder tijdens de winter is dus geen optie, als je wil dat je grasmachine in de lente nog bedrijfsklaar is. Je hebt er dus wat plaats voor nodig.

Weekendbijlagen

I did it!
1 uur en 34 minuten, en ik ben erdoor.

Voorspel:
8 u 15 : opstaan
8 u 25 : ontbijt
8 u 40 : in pyjama naar de brievenbus

The works:
8 u 42 : Begin de reguliere krant (Haai bijt man, Dimitri Verhulst over zijn schapen, afgesloten om 8 u 59 met De tien beste reality koppels ( op 1. Gringo en Ciska op 2, nu al: Pieter & Ghislaine)
9 u 01: DM Buitenland (voedselcrisis) en deGedachte
9 u 10: DM Reporter (reportage uit Tent City, het parket over Kuregem, de funderingstorens voor de off-shore windmolens)
9 u 30: Sport en de Financiële Morgen (de Belg is rijker dan ooit)
9 u 31: BisWeekend (interview met Eva de Roovere, Colruytkomiek Philippe Geubbels, nieuwe CD Tindersticks op komst)
9 u 40: DM Wax (Tom Waes laat zich waxen – beetje slap gelul als binnenkomer van deze nieuwe bijlage. Te dure spullen voor baby’s. Quote van de dag: Rudy de Smet van de Gentse Kinderwinkel Goldstar zegt er “Het probleem is dat ouders tegenwoordig overgeïnformeerd zijn“. Als u ooit in de Gentse Kinderwinkel Goldstar geweest bent, beseft u dat er voor die overinformatie maar één man hoogspersoonlijk zelf verantwoordelijk is, en die man is niemand minder dan dhr. Rudy de Smet himself. Een simpel vraagje over een Tripp Trapp levert je daar algauw een uitleg van een half uur over ergonomie, veiligheid, materiaalkeuze, groeiproces en de Zweedse economie op.)
9 u 50: Zeno (Bart en Pablo Peeters – leuk idee, weinig leuk interview – Yves Leterme – geeuw, nog een kop koffie – de ouders van Joe van Holsbeeck – bitter en boos – en Wouter De Prez over de Stock Américains)
10 u 10: Vamos ( met de fiets wereldsteden bezoeken – no thanks – couchsurfing.com – de vijf beste stiltehotels)
10 u 11: DM Magazine ( Op zoek naar de plaatsen waar Springsteen over zingt, Gadgetblogs besproken – “DMM zette haar geekbril op en nam vier gadgetblogs onder de loep“, waarna er twee gadgetblogs besproken worden, en twee eigenlijk helemaal niet-gadgetblogs (boingboing en techCrunch)
10 u 15: Vacature (de wekelijkse aanfluiting van het gat in het dennenbos dat hier ongevraagd beland, vandaag 166 bladzijden! Blijft ongelezen, op de laatste bladzijde na, niet meteen An’s sterkste column though)
10 u 16: Oef.

Ben ik de eerste?

De vernieuwde weekendkrant van de Morgen. 88 bladzijden krant + 166 bladzijden Vacature + 68 bladzijden DM Magazine. 878 gram!

Het weekend kan beginnen.
Naar ’t schijnt wordt het mooi weer vandaag. Waar heb ik dat ook weer gelezen? Waarom zit er eigenlijk geen DM Weer bijlage bij? En waar zijn mijn vriendin en mijn kinderen ondertussen eigenlijk naartoe? Die liepen hier daarstraks toch nog rond?

The Notwist “The Devil, You + Me”

Woot. Nog meer schoon volk (na bvb. Portishead) dat uit de mist van het verleden der goede muziek opduikt om de eer van 2008 hoog te houden: The Notwist.

Coole Duitsers (jawel Tokio Hotel fans, er bestaan meer coole Duitsers dan Herr Bill Kaulitz en vriendjes. Jawel Kraftwerk fans, er bestaan meer coole Duitsers dan Herren Florian Schneider en Ralf Hütter ). Die in 2002 een suprême Grand Cru met hoge eeuwigheidswaarde afleverden in de cd “Neon Golden”. Het soort plaat dat, nu 6 jaar later, nog steeds natrilt.
En nu, na 6 jaar van allerlei nevenprojecten (Lali Puna het bekendst), komt daar het nieuws dat er terug een Notwist album uit staat te komen. Genaamd “The Devil, You + Me”.

The Notwist - the Devil, You + Me

Hoge verwachtingen dus wederom, zeker nu de plaat – in de platenwinkels te verwachten tegen het einde van mei – zoals het een plaat met enige ambitie betaamt, vroegtijdig uitgelekt is (zie het torrent-circuit – google “torrent, notwist, devil” en u bent waar u wezen moet – of zoals Uw Moeder van Appelogen ontdekte zelfs op YouTube).

Anders dan Portishead met Third, die andere trage terugkeerders, heeft the Notwist niet voor een radicale koerswijziging gekozen. “The Devil, You and Me” ligt dus keurig in het verlengde van de lijn die werd uitgetekend met Neon Golden (niet evident, want voor “Neon Golden” had deze groep al heel wat muzikale watertjes doorzwommen, van heavy metal in de begindagen, naar indie-rock, naar een soort experimentele jazz). De meest opvallende wijziging tegenover dat vorige meesterwerkje is een meer prominente plaats voor gitaren in de mix.

Een eerste dagje voorbeluisteren van deze Notwist was een bijzonder aangenaam wederhoren met de groep. “The Devil, You + Me” is dus zeker een goeie plaat. De bezwerende stem van Markus Acher, de loops en de nu al bekende subtiele songopbouw doen absoluut nog steeds hun werk. De lyrics deden hier en daar wat oren fronsen (“Let’s just imitate the real, until we find a better one/ Remember, the good lies win” gaat het in de openingtrack), maar dat kan aan mij liggen.
Als je van “Neon Golden” hield, dan koop je deze cd met je oren dicht. Als je die nog niet kende, is dit hét moment om deze onderkoelde Duitse klasbakken te gaan ontdekken.

Tracklist (en mijn voorlopige sterrenquotering):

  1. Good Lies (****, een mp3 is hier te beluisteren / downloaden)
  2. Where in the World (***, de eerste single)
  3. Gloomy (***)
  4. Alphabet (**)
  5. The Devil, You & Me (****)
  6. Gravity (***)
  7. Sleep (****, prachtig!)
  8. On Planet Off (***)
  9. Boneless (**)
  10. Hands on Us (***)
  11. Gone Gone Gone (***)

En ze komen naar Dour, deze zomer… Hopelijk, in juni tijdens een gaatje in hun Europese tour, ook naar een zaal (droom droom: the Notwist in de Vooruit…).

Speeltuig

Mensen vragen me wel eens of ik ook af en toe iets serieus doe, zo tussen dat speculaaspasta-verkopen of toekomstvoorspellen of quizzen met blote bv’s in. Het zal u verbazen, maar het antwoord is: ja. Of toch: soms.

Om maar te zeggen dat hier de voorbije weken volop is geboord, gezaagd, geschroefd en geschaafd. Dat er werd gemeten en gepast. Gaten in de grond geboord, en weer opgevuld met snelbeton. Gezeuld werd met zware houten balken en planken. En dat het doel van al dat hard labeur spel en vertier voor de volgende generatie was.

Speeltuig, in aanbouw

Jazeker, huize H. heeft nu ook een speeltuig. Gemaakt met de balken en planken die een jaar of 15 geleden dienden voor nichten en neven. Getransporteerd vanuit de Kempen (Gierle) naar de Vlaamse Ardennen (Balegem).

Het oorspronkelijke speeltuig was een toren met dak en glijbaan, een loopbrug, een klimrek en een dwarwsbalk met schommels aan. Niet alle grote palen waren echter nog in even goede staat, daarom hebben we hier maar zelf een ontwerp bedacht. Een huisje onder een eerste platform (1 meter 10 hoog), een tafel met banken onder een tweede platform (1 meter 40 hoog) met daaraan de glijbaan. Daartussen een loopbrug.

Speeltuig, afgewerkt

Dicht bij het huis, want het doelpubliek van dit bouwsel is voorlopig nog wat te klein om al volledig ongesuperviseerd te klimmen en te glijden.

Een schommel hebben we al hangen in het bos. Volgende plan: een takkenhuis of -hut in de fruitboomgaard. En zo wordt dat hier ook langzaamaan een tuin annex kinderparadijsje

Een paar leuke voorbeelden van waar we naar toewillen vind je in AnneTanne’s reeks over kindvriendelijke tuinen, of bij Eigenwijze Tuinier Bart

I’ll keep you posted…

Speculaaspastaschaarste

Het woord van het jaar 2008 is al bijna bekend, dat wordt ongetwijfeld “speculaaspastaschaarste”. Of het zou “speculaaspastahamsteren” moeten worden.
Een volksopstand dreigt, de producenten en warenhuizen kunnen de potten speculoospasta niet snel genoeg aanvoeren. ’t Zijn barre tijden!

Hier een foto van mijn eigen pot – dit wordt zeker een collector’s item!

Speculoospasta

Gazet van Antwerpen bericht vanuit de loopgraven:

Zelden heeft een nieuw voedingsproduct zo snel de smaak van de Vlaming veroverd als de speculoospasta. Het recept waarmee de Bornemse Els Scheppers de finale van VRT-programma ‘De Bedenkers’ haalde, blijkt zelfs ietsje té populair. In warenhuizen zijn de Lotus-potten met de smeerpasta steeds sneller uitverkocht. De pasta is zelfs zo populair, dat er een acute schaarste is ontstaan, Als de potten in de rekken staan, dan nemen de mensen er vaak al enkele mee, om te voorkomen dat ze zonder geraken. “Het is inderdaad een groot succes”, lacht Petra Algoet, aankoopassistente bij Delhaize. “Het product was dan ook al goed gekend voor het op de markt verscheen.”

Niet toevallig, want:

Als frietjes met Vlaamse karbonades en chocolade tot nu toe de Vlaamse trots waren in de wereld van het Bourgondisch leven, dan is de kans niet denkbeeldig dat onze regio in een nabije toekomst vooral vereenzelvigd wordt met Vlaamse speculaaspasta.

Zelfs in Nederland (Telegraaf Nieuw Dagblad, Volkskrant …) vallen de wachtrijen, uitgehongerde blikken in het straatbeeld en nakende volkopstand al op!

Allemaal de schuld van die stomme bloggers natuurlijk, die hun mond niet kunnen houden over hoe lekker en pindakaasachtig en speculoosachtig is.

Niet getreurd. Er is hulp onderweg!
Om aan de acute schaarste een mouw te passen ben ik bereid mijn pot af te staan aan de hoogste bieder. Klik hier voor mijn “1 pot speculaaspasta, nog voor 3 kwart vol” veiling op Ebay!

Speculaaspasta veiling op Ebay

Als er kopers opdagen, zal ik mij terug als vroeger moeten bezighouden met het op de boterham leggen van speculaaskoekjes en er een drupje koffie op te leggen.
Of – nog lekkerder – mijn boterhammen een paar uur van tevoren te smeren met boter en speculaaskoekjes. Dan een paar uur opsluiten in een doosje of zilverpapier. De wak geworden koekjes smaken na twee uur al bijna nét zo goed als die speculoospastarage.

Wie wil er VlaamsProgressieven?

Zaterdag viel er een grote zucht van opluchting te horen bij de Vlaamse spiritisten.
Waarzeggers, occultisten, satansaanbidders, heksen, geesten, wicca’s en ander ondermaans gebroed zegevieren en kunnen weer naar buiten komen (als de zon niet schijnt). Hun naam is terug vrij. Niet langer hoeven zij de slagschaduw van Bert en Bettina over hun het licht schuwende activiteiten te dulden.

Juicht en viert: want Spirit heet nu VlaamsProgressieven. Echt waar.

Vlaams.
Tuurlijk, want er waren nog niet genoeg partijen met “Vlaams” of “Vlaanderen” in de titel. Er kan er altijd nog wel eentje bij. De mensen zouden zich in het stemhokje kunnen afvragen of het wel een Vlaamse stembrief is die ze in het kiesbureau voorgelegd krijgen, nietwaar. Die van Lijst DeDecker en SP.a gaan zich moeten spoeden, of ze zijn de laatste volksverraders die hun Vlaamse identiteit verloochenen.
En progressieven.
Zoals in progressieve rock, een genre dat voor het laatst hip was toen de flower power nog welig teelde? Zo ongeveer hetzelfde moment dat het sociaal relevant was én Vlaams én progressief te zijn (als in Leuven Vlaams).
Of als in progressief in tegenstelling tot conservatief? Een scheidslijn die bijzonder duidelijk te trekken is (vb. wat is er progressief: pleiten voor een hoofddoekverbod, of voor het behoudsgezinde behouden van de huidige hoofddoekvrijheid?).
Of als in progressief als in “voor de progressie”, de vooruitgang? Voorwaar een unique selling point. De laatste maal dat de vooruitgang opdook in de Belgische politiek is alweer geleden van de “Partij voor Vrijheid en Vooruitgang”, en die heten nu toch ook alweer 16 jaar VLD.

Ook taalkundig slaat “VlaamsProgressieven” op niet veel. Ofwel zet je een “e” achter “Vlaams” en doe je het in twee woorden, ofwel zet je er een koppelteken tussen. Maar op deze manier is het de actie “progressieven” op zijn Vlaams. En de laatste maal dat ik vlaamsprogressiefde, kan ik me precies niet meer herinneren (ik had toen teveel gedronken, sorry).
Nu is de naam van deze partij enkel betekenisvol in een Kempische conversatie als “wa zijde gij der voor enen?”, “ik zèn nen vlaams progressieven, jong”.

En dan hun pathetische overlevingsdoelstelling: 5% bij de volgende verkiezing of we houden er mee op. C’mon, hoe ga je dàt meten als je in een kartel naar de kiezer stapt?

En dan dat logo. Fast Forward naar de eerstvolgende logowijziging!

In hun programma, daar vind ik me nog wel in terug. Er is dus nog hoop…

Wandelen in het Hallerbos

AnneTanne ging er 3 weken geleden eens wandelen, en liep rond in een zee van witte bosanemoontjes. Ondertussen ziet het er inderdaad alweer helemaal anders uit, daar in het Hallerbos. Een zee van blauwe boshyacinten is er op de bodem van dit indrukwekkende bos losgebarsten. Een feest voor oog, en neus.

Hallerbos

De bosanemonen staan er nog steeds, maar worden nu overklast door de helderblauwe boshyacinten. Het lijkt wel of de beukenbomen in een rollende branding staan, met witte schuimkoppen en blauwe baren. Van dichterbij ziet die kruidlaag – die reikt zo ver als het oog rijkt – er zo uit.

Hallerbos

Plukken heeft geen zin, want binnen de 10 minuten hangen de bloemetjes slap.

Picknick in het Hallerbos

Ideaal voor een picknick, smullen van broodjes en koeken op een omgevallen boom in de heerlijke lentezon.
We waren dan ook niet alleen, gisteren. Half Brussel liep er samen met ons over de goedverzorgde en makkelijk begaanbare paden. Fototoestel in de aanslag.

De makkelijkste vertrekplaats voor een wandeling in het Hallebos, en bestemming voor uw GPS-toestel is wellicht de Vlasmarktdreef n° 4 in Halle, ten Zuiden van Brussel (via afrit 21 op de Brusselse Ring, dan linksaf op de N28 Nijvelsesteenweg, en na 2 kilometer of zo aan de linkerkant).
Op die plaats ligt immers het “museum van het Hallerbos” (open in april en mei), en vertrekken er tal van bewegwijzerde wandelingen, en kan je elke richting uit die je wil. Je kan er ook vlot je auto kwijt, alhoewel het gisteren met de drukte wel wat aanschuiven was om door het smalle straatje tussen de honden en andere kinderkarren te navigeren. Er is daar gisteren wat CO2 verstookt om van de gezonde natuur te genieten!

Als je wat rust wil in het Hallerbos, kies dan een wandeling die wegblijft van de snelweg. Wij volgden de blauwe wandeling (een kilometer of 6 schat ik), en moesten dan twee keer langs en onder en over de drukbereden Brusselse ring.

Maar beklaagd hebben we het ons niet. Een droom van een wandeling… Als ze na “het mooiste dorp” ooit overgaan tot een verkiezing van “het mooiste bos van Vlaanderen” (of België, want er ligt ook een stukje aan de overkant van de taalgrens), dan heeft het Hallerbos mijn stem al…

Hallerbos

Expo 2058

Nostalgie kent zijn verdiensten. Terugkijken naar hoe het was, om te leren welke fouten je niet opnieuw moet maken en zo. Reculer pour mieux sauter.
Maar nostalgie zou beter ook wat aan banden gelegd worden. Kranten en televisie lijken eerder een terugkeer met de teletijdmachine naar 1958, het jaar van het atomium en de Wereldtentoonstelling in Brussel, dan een blik op de actualiteit van 2008. Er sluipt een overdaad aan Fixkes-achtige nostalgie binnen. De recyclagemolen draait dol.

Het einde van de Grote Ideologieën, een onzekere klimaattoekomst, een clash met de islam en andere doemvoorspellingen leiden er toe dat de prille 21ste-eeuwer liever de blik op een sepia-kleurig verleden richt dan op de helwitte toekomst.

Om deze trend te keren liet ik de futuroloog in mij (u las hem hier eerder aan het werk voor de einduitslag van Mijn Restaurant, of Peking Express), vandaag dan maar eens los op de toekomst in het algemeen, en het jaar 2058 in het bijzonder.
Een paar van de voornaamste wijzigingen die u tegen dan kan verwachten:

Litaratuur in 2058
Grote verontwaardiging in letterland als blijkt dat Herman Brusselmans, 23 jaar na zijn overlijden nog steeds maandelijks een nieuw en geniaal boek op de mensheid loslaat. Onder de Aba-Jour wordt een geheime kamer met 1000 apen en een typmachine ontdekt.
Annelies Verbeke gebruikt voor het eerst twee woorden in de titel van een roman.

Muziek in 2058
Tegen 2058 speelt men zelfs in de bejaardentehuizen nostalgisch K3, Samson en Mega Mindy. Need I say more?

Energie in 2058
Het energieprobleem is in 2058 volledig van de baan, nadat enkele belangrijke technologische doorbraken werden gemaakt bij het oogsten en opslaan van energie. De vrijwel onuitputtelijke energiebronnen die werden ontdekt (de duimbewegingen van SMS-versturende 14- tot 18-jarige meisjes, het masturberen van 14 tot 88-jarige jongens, de gaten in de dagtaak van ambtenaren) kunnen tegen 2058 simpel worden opgeslagen in lichaamsvet in grote silo’s. Na het verwijderen van de maagringen van Koen Crucke, Geert Lambert en Margriet Hermans was hier in het voornaamste deel van de Vlaamse behoeften voorzien.

Vervoer in 2058
In 2058 is vervoer, transport en zelfs “beweging tout court” eigenlijk grotendeels afgeschaft. U blijft waar u bent, punt. Uitzonderingen worden toegestaan voor voetballers, wielrenners en buikloopleiders.

Wonen in 2058
De huizenprijzen in 2045 lijken onbetaalbaar voor iedereen behalve de nazaten van Etienne d’Avignon. De rest van de bevolking woont in een putje in de grond. Verboden dit putje te verlaten. Uitzonderingen worden toegestaan voor voetballers, wielrenners en buikloopleiders.

Geopolitiek in 2058
Wereldoorlogen zijn er tussen nu en 2058 niet meer geweest, wellicht omdat iedereen te druk bezig was ganse volkeren en beschavingen uit te roeien op hun PS33, Wiii(iiiiii) en XBOX2050.
Internationaal is alle interesse in politiek en godsdienst volledig verdwenen.
Het enige dat de zogenaamde machtigen der aarde nog weghoudt van een leven in de anonimiteit is hun keuze van bloedmooie babes als vrouwen (trend ingezet in 2008 met Poetin’s turnster, of Sarkozy’s Bruni, later verdergezet via bijvoorbeeld de verkiezing van Ignace Crombé tot Vlaamse President en het schandaalhuwelijk van Paus Pius de 666ste met een van de kinderen van Madonna).

Milieu en Klimaat in 2058
In 2058 is het weer overal een milde 18° Celcius, met een ZZO-briesje en geringe regenkans. Over het klimaat in 2058 lopen de meningen verder uiteen: sommige wetenschappers vinden dit warm, anderen koel voor deze tijd van de eeuw.
Positief op milieuvlak is dat in 2058 het verdwijnen van diersoorten bijna helemaal verdwenen is, bij gebrek aan verdwijnbare diersoorten. De kakkerlak doet het nog steeds prima.

Werken in 2058
Werk is in 2058 iets dat je alleen nog maar om te lachen doet. Niks nieuws onder de zon dus.

Voedsel in 2058
De McDonaldisering van de wereld is tussen nu en 2058 alleen maar toegenomen. Ook in België weerstaat bijna geen enkele restaurateur aan de verlokking een McFranchise te worden. Zelfs gerenommeerde 5-sterrenrestaurants als de McCharlekijn, McRedPepper of de McMatizze in Antwerpen vielen uiteindelijk voor de bijl.

De media in 2058
De heruitzendingen van FC de Kampioenen blijken dit jaar net iets minder succesvol dan de voorbije 65 jaar. Er wordt volop gebrainstormd over een nieuw programma.
Kranten beperken zich in 2058 tot 1 bladzijde, met daarop de spaarpunten, boekenreeksen en DVD’s met veel korting van de dag.
Het internet is in 2058 helaas afgeschaft, nadat 100% van de beschikbare bandbreedte vanaf een dag in 2034 bleek ingenomen door spammers die andere spammers spamden met grote spam-attachments en hun spamfilter af en autoreply aan hadden laten staan.

Ook deze blog zal “by then” dus verdwenen, of toch onbereikbaar, zijn. Waarvoor nu al mijn excuses. Schrijf deze voorspellingen maar over op een blaadje papier als u tegen dan nog wil nagaan wat er van het bovenstaande al dan niet is uitgekomen.