Bang the drum

Today came along an interesting video. “People in Order”, by Lenka Clayton and James Price. A simple idea. 100 people beating a drum. Aged 1 to 100.

Is there anything more vital than banging a drum? Yes: sex, maybe? No wonder “banging” is also a synonym for “sleep together, roll in the hay, love, make out, make love, sleep with, get laid, have sex, know, do it, be intimate, have intercourse, have it away, have it off, screw, fuck, jazz, eff, hump, lie with, bed, have a go at it, get it on, bonk, copulate, mate, pair, couple)”.
Yet here the banging gets weaker and weaker as you progress through the age levels. Until at a 100, the lady wielding the drumsticks hardly seems alive anymore. Like her heart can stop banging any minute now. The rise and the fall. Growth and decay.

Don’t quite remember for which documentary it was, but a few years ago there was a trailer featuring 100 naked people in a wood (I believe it was for “The Human Body”). More wrinkles could be seen there. But this movie shows childhood, youth, adulthood and old age mortality much more poignant than those static nude bodies could.

Somehow, this reminded me of little Oskar Matzerath, the main character from the Gunther Grass genius novel “Die Blechtrommel” (“De Blikken Trommel” – later also the story for an equally disconcerting movie “The Thin Drum” in 1979 by Volker Schlöndorff). At the age of 3, Oskar has already seen enough deceit, sex, lying and violence, that he decides for himself he does not want to grow up. He throws himself down the cellar stairs (to let others believe that is the reason he stops growing). Inseparable from his toy drum, he goes through life refusing to grow up. Banging the drum.

Oskar Matzerath

Drumming until the earth stops. Knowing that the earth can’t be stopped. That ageing won’t stop. That the end is coming closer, a day at a time. 100 bangs. And then it’s over. Not with a bang. But with a puff.
“Mildly depressing” somebody called the video in the comments on Digg. Only mildly?

Bamboo is the answer

Yesterday, the mysterious T_shirt sent out a message on twitter: “I have 5 T-shirt friends looking for a new home – http://tinyurl.com/yr7clv“.
And on that site: “The first one to guess who actually sent those t-shirts and/or what the answer to the riddle is, gets a free t-shirt AND gets to make 5 other people happy with one too! Ra-ra-ra!

I’ve got a partial solution: the answer to the riddle = bamboo. Them t-shirts are mine…

Quick recap of this story.

On December 15th, a lot of high-ranking Belgian bloggers received a mysterious package in the post, containing a black t-shirt, with the words “twitter.com/t_shirt. What are you wearing?”. No sender. Label cut out of the shirt. Here’s a few of their posts: Clo/Bnox (I’m really sorry to hear about her father’s death just now…), Everybody needs Somebaudy, Netlash, Bvlg, Maarten Schenk, Clopin, Blogweary Michel, Atog, Blogging the News, E-mich
T_shirt then started spreading cryptic clues around and about. Later E-mich found out that it was robinwauters was the guy spreading these clues. He then changed his question to “who sent out the t_shirts” and “what is the answer to the riddle”.

The twitter clues and how they relate to bamboo:

Giorgetto Giugiaro, eat me! (December 10, 2007)

An italian designer. Some of his most famous designs were for FIAT, among which the FIAT Panda. And a pande eats… bamboo.

You know, @netlash isn’t the only one who made a movie about me. I also tricked Lee into doing one about me (December 15, 2007)

That’s Ang Lee’s wonderful fighting choreography in a bamboo wood in “The House of Daggers”.

I come in peace, and a thousand species (December 17, 2007)

Yes there’s lots of different bamboo’s. And they are peaceful.

If I were a boxer, I’d be a champion in the lightweight division: I’m light, strong and extremely durable. (December 25, 2007)

That’s for bantam, a piece of bamboo

I’m food for some creatures, the cause of death for others (December 21, 2007)

That would be food for the panda. The only animal that can digest bamboo.

I’m on Photobucket now, can you find me? (December 19, 2007)

Nope.

Part of me was in ‘Monsters Inc.’ (December 18, 2007)

Part of you is “Boo”. Which is a character in Monsters Inc.

Pretty conclusive evidence, no?
But now I still don’t know the answer to the other part of the question:

Who sent out those T-shirts?

Here’s a few candidates:

  • Takehiro Itoi? Which is the name of the Twitter author if you go to twitter.com/bamboo. If he starts twittering now I’m his first contact, maybe that’s where the story goes now?
  • A Bamboo bike frame manufacturer?
  • The Asus Eco Book PC – a prototype of a PC with a bamboo casing. Unlikely, as it is a prototype. And prototype generally don’t do marketing fuzz. Unless you’re the “world changing invention” which later turns out to be the Segway.
  • The Wacom Bamboo tablet? How cool would that be?  Although it would have been even cooler if the suspected marketing would have been for this überawesome tablet.
  • Bamboo.be – a shop with “Une sélection de produits éthiques, bio, durables” in Brussels. Not likely.
  • Bamboe.be – dé speciaalzaak in Europe voor Lloyd Loom van Vincent Sheppard, rotan, pitriet, teak en alle meubelen in duurzaam kunstvlechtwerk.. Even more unlikely.
  • WWF. Connection: the bamboo-eating Panda-logo.  A new campaign to make you aware of the ecological impact of clothing or something of the kind?
  • Bamboo textile. Which would make sense, as the question on the t-shirt = “What are you wearing?”.
  • Fiat?  Presenting some new version of the Fiat Panda at the Brussels car show?

Hope somebody cracks that fast.

Nieuwsgierig aagje

Wat smijten ze hier binnen? Een stokje

Eerste reactie: Conceptueel

Wat is dat, eens stokje? Een zichzelf verspreidende blogpost met vragen die door elke blogger die het stokje ontvangt beantwoord mogen worden – op risico van levenslange bloguitsluiting – en daarna door mogen gegeven worden. Tot het afsterft ergens in de uiteinden van het wereldwijde web, als elkeen er al zijn zeg over heeft gedaan.
Waartoe dient het? Is ooit uitgevonden door een nieuwsgierig aagje om al de intieme geheimen van medebloggers te ontfutselen, als instrument om luie bloggers aan het schrijven te houden (het onderwerp wordt je aangereikt), als tool om je “vriendschappen” duidelijk te maken in pre-LinkedIn/Facebook-tijden, om wat echte Summer-of-Love-blogliefde te verspreiden, en omdat de boog natuurlijk niet altijd gespannen kan staan.
Is het een trend? Het komt en het gaat… Op het ogenblik komt het. Maar wees gerust, het gaat ook wel weer gaan.
Hoe zich te gedragen? Stokjes zijn – naast Metatale, Technorati Ranking, b-Wards of andere ongein – de perfecte graadmeter voor de status van een blog. Onderaan de schaal: de mensen die nooit een stokje toegeworpen krijgen. Blogplebs. Daarboven: sukkelaars die af en toe een stokje krijgen (who me?). Weer iets hoger: zij die alle stokjes wel vroeg of laat krijgen. En nog daarboven: bloggers die zo ziek worden van al die stokjes dat ze erop neerkijken als waren ze Herwig van Hove op weg naar een nieuw kookprogramma met Felice. In deze ranking is het dus duidelijk dat het van méér klasse getuigt neer te kijken op stokjes dan er gretig op in te gaan. Mijn plaats was tot gisteren bij het plebs.

Tweede reactie: Methodisch

Hoe kwam dit stokje tot bij mij? Via Bart (de eigenwijze – neigenwijze – tuinier), die het had van AnneTanne (ook al in mijn vaste tuinleeslijst), die het had van Menck (mo hôw seg), die het had van de blogmooie Mirthe, die het had van Everything Ania, die het had van dr!en van de Sloddervossen, die het had van Miss Puntkomma van Bits & Bytes, die het had van i. van Kerygma (terug even op mij bekend blogterrein), die het had van Gudrun: blijkbaar de aanstookster van dit alles. De top van de pyramide. Het waterhoofd van deze nieuwsgierige samenzwering.

Derde reactie: Emotioneel

Ontroering. Mooi mooi. Iemand heeft aan mij gedacht. Een trouwe lezer, eentje die zelfs misschien benieuwd is wat ik te zeggen heb over de vragen in het blogstokje. En trouwe lezers, dat moet ge verwennen. Af en toe een weekendje wellness aanbieden. Een goei sigaar opsturen. En al zeker antwoorden op hun stokjes, natuurlijk.

Vierde reactie – cutting all crap – dan maar eens antwoorden op de vragen, zeker?

Wat wilde je later worden, toen je je nog in je kinderjaren bevond?
Toen ik klein was wilde ik vooral drinken. Ik leefde echt voor de volgende papfles. En voor de rest: slapen, een beetje rondkruipen, , weer slapen… En drinken, dus. In de lagere school wilde ik dan weer – in alle onschuld – missionaris worden.
Wat ben je uiteindelijk geworden?
Geen idee. Ik zou het echt niet weten hoe ik het moet omschrijven. Mens. Man. Kerel. Zagevent. Zoiets. Maar dat van dat drinken (niet meer pap, wel Duvels) is dus wel een gerealiseerde droom. En ook dat van die positie als missionaris, dat zie ik nog altijd zitten.
Hoe wilde je er later uitzien, toen je je nog in je kinderjaren bevond?
Mork van Ork en de Hulk vond ik wel leuk uitzien.
Hoe zie je er nu uit?
Een soort kruising tussen Mork van Ork en de Hulk. Op mijn betere dagen. De mindere dagen is het meer als een kruising tussen de jonge Alain Delon en al een even jonge James Dean, helaas.
Hoe zag de vrouw van je dromen eruit?
Ze had – hoe zal ik het zeggen – “elementen” van Bo Derek in “10“, ze had de danskunsten van Jennifer Beals in Flashdance, het stemmetje van Björk in the Sugarcubes, de rebellie van Lydia Lunch, de übercool van Kim Deal van the Pixies, de zwarte ziel van Siouxsie Sioux, dat alles gecombineerd met de joligheid van wat Dolly Dots, de heetheid (is dat een woord?) van een Franse actrice (Béatrice Dalle in 37°2 Le Matin, Isabelle Adjani bvb), de onschuld van Brooke Shields in The Blue Lagoon, het lachje van Jamie Lee Curtis. Mijn ideale vrouw had dus véél, heel véél. Op voorwaarde dat ze niks, maar dan ook helemaal niks had van dellen als Sabrina of Samantha Fox.
En wat is het uiteindelijk geworden?
Hoe kan ik dit verwoorden zonder de venten al te jaloers te maken? Dat lukt toch niet. Some guys have all the luck!
Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd?
Geen één. Mijn zus begon aan de kinderen toen ik net mijn rijbewijs haalde. En ze nam er vier. Elk bezoek aan het ouderlijk huis was dan ook een beproeving, een overrompeling, een invasie. Nooit, nooit, begin ik daaraan, weet ik nog dat ik dacht
Wat is het uiteindelijk geworden, of wat zal het wellicht worden?
Uiteindelijk werden het er voor mij 2. Of 3 als er een met meerdere persoonlijkheden zou bijzitten. Of als de boelekesbrenger nog boelekes zou brengen. In mijn nieuwe auto zijn er alvast 5 passagierszetels voorzien. Nudge. Nudge. Say no more!
Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet?
Ik at de oren van de kop van mijn ouders, (op Urbanus-toontje) zodat ik daarna de muziek ongestraft héél luid mocht zetten!
Lust je dat nu nog (niet), of heb je andere favorieten?
Inderdaad. Ik lust dit nu nog (niet), of heb andere favorieten. Of anders wel een ander probleem.

En aan wie geef ik dit stokje door?
Ja, aan wie? Aan een paar blogs die mij doen lachen: Meneer Coltrui van Zinloos, de voltallige redactie van Radio Plasky, en – voor enkele pittige, dolkomische details uit zijn miserabele jeugd – Brutin.

Marginaal

Maud op de vloer

Kindje. Kijkt niet echt gelukkig. Een kop vol snot (het meisje had van de week een blaasontsteking, herstelde van een dag buikgriep én had een sinusitis om sin-U-sitis tegen te zeggen). Een mes (plastiek). Een groezelige pyama (waar ze de hele dag niet uit is geweest). Een vloer die snakt naar een dweil. Een keukenkastje dat snakt naar een lik verf. Redelijk marginaal allemaal, maar iedereen heeft wel eens een marginaal dagje, niet?

Geometrie, vlakverdeling, licht – schaduw, de gulden snede: om een of andere reden vind ik dat het allemaal “juist” zit bij deze foto.

Kritiek is heel zeker welkom. Maar ik vind dat nu eens een sterke foto. Van eigen hand. Van eigen kind. Leuk, zo heb ik het gevoel dat ik toch een beetje vorderingen met de Nikon D80 aan het maken ben …

De reactie op de redactie

Menige wenkbrauw werd vanochtend gefronst, boven ogen die voor het eerst een blik wierpen op het nieuwste geesteskind van één: vrtnieuws.net is nu immers deredactie.be geworden.

De blogcommentaren liegen er dan ook niet om: Oh Jee, pijn aan mijn ogen, stinkt een beetje, spuuglelijk, een kleine afgang, bordellique, Oh, was die uitgelekte layout dan geen grap? (ikzelf), rommelig, hoe bestaat het, wie verzint zoiets, scoort slecht in zijn kerntaak: het nieuwsaanbod duidelijk en overzichtelijk brengen, nieuwe site – nieuwe ergernis, start een red-actie enz… enz… (of de grappigste reactie)

Ik denk dat deze bloggers en twitteraars iets niet goed snappen. De nieuwsdienst heeft namelijk besloten om niet langer als nieuwsdienst naar buiten te komen, maar wel als redactie. En een redactie, dat is een slangenkuil, een broeihaard van samenzweringen, een hectisch gedoe, een plaats waar stijlloos broodjes naar binnen wordt gehapt, waar iedereen binnen en buiten loopt, waar sterke persoonlijkheden clashen, waar een kat zijn jongen niet terugvind, waar gevochten wordt voor een goedkeurend knikje van de hoofdredacteur.
En voilà: dat is precies het gevoel dat deredactie.be oproept: utter chaos. Webbedrijf One Agency (het internetbedrijf van Jo Caudron) is er wonderwel in geslaagd deze wirwar, deze stijlloosheid, onafheid, en personenclash, ja zelfs de ontoegankelijkheid voor personen met een handicap, precies weer te geven in een internetlayout. Hulde!

Naar verluidt hadden de strategen van het communicatiebureau One Agency – die voortaan dus helaas niet meer herinnerd zullen worden als “de woestijnvis van het Net’ maar wel vlot te herkennen zullen zijn aan het pek en veren waarmee ze door de straten van Gent dwalen – eerst een iets harmonieuzer prototype voorgesteld, maar kregen ze via een bijsturing vanwege de opdrachtgever toch de lumineuze inval voor de uiteindelijke layout.
Niet toevallig dat vandaag deze interne VRT-memo aan One Agency uitlekte:

“Het moet meer op een kruising tussen Het Laatste Nieuws, De Morgen en Het Parochieblad lijken! Wij hebben dankzij het belastinggeld wel geen advertenties, maar dit mag niet verhinderen dat wij ook een lelijke en chaotische site mogen hebben. Suggestie: je zou de kleurenkakafonie van een stijlloze nieuwspagina volgeplamuurd met ads kunnen weergeven via een aangepast kleurenpalet. Ik roep maar iets: paars, groen, oranje én zwart-wit door elkaar.
PS: Nog een tip van de schoonmaakster die net binnenkwam: je zou de kneusjes van de redactie ook een plaatsje op de site moeten geven (liefst wel onderaan ergens). Heb hier nog een grappige foto van Tim Pauwels liggen. Goed idee, niet?
PS2: En onze aalmoezenier had nog een mooi woord in aanbieding: “videobeleving”. Kan je dat niet ergens kwijt?”

Ere wie ere toekomt, dus!

Ik wou ook iets positiefs (over de full-screen video en zo) schrijven, maar de vrije tribune in De Morgen van vandaag ontnam mij de moed. Sorry, mannen.

Tips voor je orchideeën

Orchideeën zijn de nieuwe bommaplanten, de sanseveria’s van de 21ste eeuw. Dat geef ik toe. En toch zie ik ze doodgraag…

Een jaar of tien geleden was het nog redelijk exclusief een orchidee te krijgen. Je betaalde voor een plantje met twee bloeiende takken gemakkelijk 25€. Ondertussen is de prijs in vrije val gegaan. De kwekers hebben zich vermenigvuldigd als konijntjes met een meer dan gezonde paardrift, en zelfs Brico of Macro doen de phalaenopsissen in de uitverkoop. Je ziet ze dan ondertussen ook overal.

Orchids

Ik, ik ben toch elke keer weer een beetje trots als ik onze drie orchideeënplanten, allen inderdaad versies van de phalaenopsis van ondertussen een jaar of zes oud, weer aan het bloeien krijg. En krijg bewonderende blikken van gasten. En steeds weer de vraag: “hoe doe je dat?” Blijkbaar dus toch niet zò evident. Nochtans is het niet bepaald een moeilijke plant.

Eigenlijk zijn er maar 6 tips om rekening mee te houden:

  • Standplaats: op een plaats met veel licht, maar waar ze niet verbranden door de zonneschijn. Een vensterbank dus, van een raam waar de zon niet altijd op staat, een boom het licht filtert, of zo…
  • Grond:: schors. Niks bijdoen. In het wild groeien orchideeën op omgevallen bomen, of in de lucht (net zoals klimop is het echter geen parasiet, hij gebruikt de gastheer enkel als steun). Zéker geen aarde bijdoen, zoals een familielid met een gegeven exemplaar presteerde.
  • Water: eens per week. En wel door de hele plant een lauwwarm bad te geven – dus de hele pot even onder te dompelen. Zo kan de schors waarin de wortels groeien voldoende vocht opnemen. Goed laten uitlekken, en zeker geen water onderin de pot laten staan (dat zorgt voor verrotting). Ik benevel op dat moment ook nog eens de bladeren, dan blijven die mooi glanzend.
  • Bemesting: mag met gewone plantenmest, een keer per maand of zo. Zeker niet teveel. Ik doe dit door in een plantenspuit wat Substral te doen, en deze na het watergeven over de schors te nevelen. Ik doe dit maar eens in de twee maanden of zo. Je kan in de plantenzaak ook speciale orchideeënmeststof kopen, maar als ’t werkt met gewone plantenmest, waarom kosten doen?
  • Afknippen: Vòòr de laatste bloem van een bloeiende tak begint te verwelken, deze tak afknippen. Doe het bij dit soort orchideëen één oog (knobbeltje) onder de plaats waar de laagste bloem zat. Knip net boven dat oog. Als je plant nog voldoende reserves heeft, zal ze dan op dat oog een paar vertakkingen maken, die elk ook weer gaan bloeien. Dit kan je wel maar één keer doen: de volgende keer zal de tak toch afsterven. Knip hem daarom na een tweede bloei helemaal beneden af. Daarna is het wachten op een nieuwe scheut (soms na 2 maanden al, soms is het een half jaar wachten. In de periode zonder scheut mogen ze eventueel wat koeler staan).
  • Wortels:De wortels die langs boven alle kanten uitschieten moet je zeker laten staan. Sommige bomma’s vinden die niet zo mooi, dus knippen ze ze af, maar dit is natuurlijk nefast. Als ze volledig verrimpeld, slap en bruin zijn, dan mag je ze wegknippen, maar eerder niet
  • Verpotten:Nog nooit gedaan, dus daar heb ik geen tips over. Kwekers raden aan om om de twee jaar te verpotten, dus als je dat graag wil, vooral doen. Daar zou ik de kosten van speciaal orchideëensubstraat wel voor doen…
Orchids

Als je goed kijkt op bovenstaande foto, zie je rechts op de voorste plant een van de ziektes waar je mee te maken kunt krijgen. Ik weet wat het is – Scales, Coccoidea of in het nederlands schildluizen – maar krijg het helaas niet weg.
Ze worden dan ook niet voor niks “de nachtmerrie van de orchideeënliefhebber” genoemd. Deze platte diertjes steken zich namelijk weg in de diepste spleetjes en holtes van de orchidee, vaak ook aan de onderkant van de bladeren. En ze komen maar tevoorschijn als er een nieuwe tak met bloemen aankomt. Eerst zie je dan miniscule zwarte stipjes op de achterkant van de bloembladeren, later blijkt dat dit een nieuwe generatie platkoppen is. Als je er een ziet, zeker afnemen dus… zo houdt je de aantallen toch wat onder controle. Om helemaal weg te krijgen moet je blijkbaar al serieus met insecticides gaan zwaaien, dat zie ik niet zo zitten…
Meer info:

Orchids

Als een plant voldoende sterk is, blijven de bloemen er gemakkelijk twee maanden op staan. En als je de tak afknipt op het juiste moment staat de volgende bloei er een maand later alweer op. Dan is het meestal tijd voor een maand of twee (soms veel langer) rust, dan komt de volgende tak met knoppen alweer naar boven… De beloning van deze simpele verzorging is dus een “weelderige bloemenpracht” gedurende toch een maand of 8 op de 12. Welke andere plant doet dat na?

Hot (dog) or not?

Quiz: One of these girls is not eating a hot-dog, but an altogether different kind of sausage. Can you guess which one?

Girls eating hot-dogs

Tip: one of these is Hillary Clinton on the campaign trail, one of them is from a vintage photo-site, and a third one is from a website called “food bangers”, from a photoset with the title “the 100% all natural man meat hot dog”.

The answer (still quite SFW) is after the break.

Doorgaan met het lezen van “Hot (dog) or not?”

Stemmen voor de MIA’s

Ze zijn nu officieel van start gegaan: de stembussen voor de eerste editie van de MIA’s (Music Industry Awards) – de opvolger van de ZAMU Awards – zijn open.
Je kan stemmen op de site van één (de zender die de uitreiking gaat uitzenden – hopelijk maken ze er iets beters van dan de tenenkrullende pseudolol van het gala van de sportpersoonlijkheid van het jaar) of een andere VRT-radiozender (met uitzondering van Klara, of de Wereldomroep).
Why should you care, you ask? U kan ook rustig verder gaan met het sms’en voor een steracteur/sterartiest, als u denkt dat u de Belgische muziek hiermee meer vooruit te helpen…

De categorieën die aan de publieksjury worden voorgelegd zijn:

Beste artiest
Genomineerden: Arno, Flip Kowlier, Gabriel Rios, Natalia
Als het “beste solo-artiest, ever” is, dan kan er hier maar één winnaar zijn: Arno. Als het de nadruk op het “solo”-aspect ligt, is het al iets minder duidelijk. Wat Gabriel Rios in Vorst Nationaal onlangs helegans alleen deed met Jimi Hendrix’s “Voodoo Chile” was behoorlijk solo, en spectaculair. En wat heeft Natalia in 2007 eigenlijk zo goed gedaan dat ze er een award voor zou verdienen? Toch maar Arno dus, voor mij…

Beste groep
Genomineerden: Clouseau, Fixkes, Hooverphonic, Zita Swoon
Gewonnen match voor Clouseau, niet? Als er een beetje gerechtigheid bestond, dan kreeg de “Band in a Box” natuurlijk de groepsaward, maar door dit soort categorie aan een publieksvoting uit te delen, zal de populairste wel winnen zeker? En de volle sportpaleizen voor de gebroeders Wauters versus de tegenvallende toeloop voor de Fixkes doet wel al vermoeden wie dat wordt, niet?

Beste clip
Genomineerden: Axelle Red, Fixkes, Gabriel Rios, Milow
Vreemd: je moet hier videoclips vergelijken, en er staat in eerste instantie geeneens bij over welke clips het gaat. Gabriel Rios heeft zo bijvoorbeeld clips ingeblikt voor alle nummers van… Hold it. Als je doorklikt op de namen blijkt de video in kwestie er wel bij te staan.
De genomineerden zijn dus:
– Axelle Red met “Naive” (ongegêneerd sexy en intiem)
– De Fixkes met “kvraaghetaan” (ongegêneerd charmant en nostalgisch)
– Gabriel Rios met “Angelhead” (ongegêneerd in your face en creatief)
– Milow met “You don’t know” (ongegêneerd spectaculair en sentimenteel)
Omdat mijn favoriete video er helemaal niet bij staat (dat was “The Sun in Her Eyes” van Tom Helsen – ingeblikt in Oostenrijk met de ravissante Ingeborg Ledolter), ga ik deze categorie maar eens boycotten.

Beste pop
Genomineerden: Clouseau, Natalia, Stan Van Samang, Tom Helsen
What can I say? Idolen, en een gevoelige jongen. Mijn stem gaat naar de gevoelige jongen. Maar de award, die zal wel weer gaan naar de gebroeders Wauters zeker?

Beste Dance/Electonica
Genomineerden: Milk Inc, Soulwax, Sven Van Hees, Vive la Fete
Eigenlijk vind ik dit de interessantste “match” van alle categoriën. Milk Inc. vult Sportpaleizen, Soulwax vult Flanders Expo, Sven van Hees vult discotheken, Vive la Fête vult modedéfilés. Mijn stem is voor de gebroeders Dewaele, zelfs al hebben ze precies heel wat krediet verspeeld met de redelijk abominabele organisatie van Soulwax X-mas.

Beste Rock/Alternative
Genomineerden: Mintzkov, Van Jets, Zita Swoon, Zornik
Ook niet slecht. De award zal wel naar Zornik gaan, als de TMF-tienermeisjes nog steeds zwijmelen voor Koen Buyse en hun weg vinden naar deze verkiezing. Mijn stem is voor Mintzkov.

Beste Populair
Genomineerden: Laura Lynn, Mama’s Jasje, Mega Mindy, Strato – Vani
Hier zie ik maar één mogelijke winnaar. Laura Lynn, die is dit jaar vooral bezig geweest met scheiden. Mama’s Jasje, dat was geeneens tot mij doorgedrongen dat die opnieuw bestonden – noot aan mezel: schakel ook eens Radio 2 in. Strato-Vani, dat is een romantisch orkest in beste James Last traditie. Maar een kleine rondvraag bij de schoolpoort leert dat hier maar één madam bovenuit steekt: en dat is Free Souffriau, Mega Mindy.

Beste Wereldmuziek
Genomineerden: Lais, Think Of One, Yevgueni, Zap Mama
Lais kon mij met hun nieuwste worp niet helemaal bekoren. Zap Mama was vroeger helaas beter. Yevgueni maakt geen wereldmuziek. Dus deze categorie komt toe aan Think Of One. Geen twijfel mogelijk!

Beste song
Genomineerden:
1. Absynthe Minded – Nowhere to go
2. Admiral Freebee – Living for the weekend
3. Arid – Words
4. Arno – Mourir a plusieurs
5. Axelle Red – Naïve
6. Axl peleman – kzen van a
7. Balthazar – This is a flirt
8. Bart Peeters – Ik wil je (nooit meer kwijt)
9. Blackbox revelation – I think I like you
10. Brahim – So into you
11. Buscemi – Bollywood swing king (had hier Sahib Balkan gestaan, dan had dat mijn stem kunnen hebben)
12. Clouseau – De Tegenpartij
13. De Mens – Luide muziek in kleine auto’s
14. Dean – So many ways
15. Delavega – One time
16. Eva De Roovere – Niemand zoals wij
17. Fixkes – Kvraagetaan (als verkoopscijfers enige kracht hebben in een verkiezing van beste stem, is dit hem)
18. Flip Kowlier – Donderdagnacht
19. Gabriel Rios – Angelhead
20. Goose – Bring It On
21. Hadise – A Good Kiss
22. Hooverphonic – Expedition Impossible
23. K3 – Kusjesdag
24. Kate Ryan – Voyage Voyage
25. Laïs – the ladies second song
26. Laura Lynn – Vlinders in je buik
27. Mama’s Jasje – Laat je hart slaan
28. Mega Mindy – Mega Mindy Tijd
29. Milk Inc. – Tonight
30. Milow – You don’t know
31. Mintzkov – Ruby Red
32. Mira – in de fleur
33. Nailpin – They don’t know
34. Natalia – Gone to stay
35. Nid & sancy – Whte Lghts Flshng
36. Ozark henry – God Speed
37. Reborn – Walking in the sun
38. Regi feat. Scala – I fail
39. Sarah bettens – daddy’s Gun
40. Scala & The Kolacny Brothers- Friday I’m in love
41. Sioen – No Conspiracy at all
42. Soapstarter – bad news
43. Stan Van Samang – Scars
44. Stash – all that’s left
45. Sven van hees – it’s so real
46. Sweet Coffee – Downtown
47. The Go Find – Dictionary
48. The Rhythm Junks – Join the bus
49. The Van Jets – Our love = strong
50. Tom Helsen – Sun in her eyes
51. Tom Pintens – K
52. Trust – Anders
53. Udo – Ik mis je zo
54. Vive La Fête – La route
55. Wim Soutaer – Ze kent me
56. Yevgueni – Morgen komt ze thuis
57. Zap mama – gati
58. Zita Swoon – I feel alive in the city
59. Zjef Vanuytsel – gevoelige jongen
60. Zornik – The backseat
Degene die ik bij de allerbeste vind staan in ’t vet. Steven de Bruyn – studiemaat van mij – verdient nog eens een prijs voor het aanstekelijke “Join The Bus”.

Vreemd genoeg zijn er daarnaast nog 3 MIA’s waar de prijzen wel nog exclusief door de muziekindustrie zelf worden bepaald: Beste Album (Angelhead van Gabriel Rios, De man van 31 van Flip Kowlier, Fixkes van Fixkes en Vonken & Vuur van Clouseau), Beste Live Act (Clouseau, Goose, Natalia en Zita Swoon) en Beste Doorbraak (Fixkes, Milow, Stan Van Samang en The Van Jets).

Wensen

Voor Cyril Théréau, Bettina Geysen, de familie van Benazir Bhutto, de Radio 1-muzieksamenstellers, en andere vreselijk onrecht aangedane personen zoals Véronique De Cock of Frans uit Expeditie Robinson: moge 2008 u genadiger zijn dan 2007.

Voor Bart de Wever, Jean-Marie DeDecker, Jo Vally, Yves Leterme, Olivier Maingain, Aimé Van Hecke, Bruno van The Block, de bedenkers van “Emma” of andere would-be lullen van het jaar: veel jeuk op moeilijk bereikbare plaatsen en armpje te kort om er bij te kunnen.

Voor Clickx, de B-Wards of andere Metatale: ik wens jullie een qua datum gecoördineerde blogverkiezingen/update… Kwestie dat het “stem voor mij”/”joepi ik heb gewonnen”/”verkiezingen zijn bullshit”-moment op de blogs der lage landen dan in 1 keer voorbij is.

Voor Feist, Beirut, Wilco, Amy Winehouse, The Shins en Céu: meer van dat in 2008 (want u maakte mijn lievelingsplaten in 2007)

Voor de collega’s: veel begrip voor mijn nieuwe werkweek (maandag, woensdag en donderdag op kantoor – de andere vier dagen thuis de family man, loving father, would-be handige harry en tuinwroeter uithangen).

Voor vrienden en familie: eveneens veel begrip voor mijn nieuwe werkweek (vier dagen thuis, u zal ermee moeten leren leven).

Voor Citroën (het is een C8 geworden), Electrabel, Ethias, Delhaize, de kinderopvang, de Belgische Staat, Fortis, Apple: veel plezier nog met mijn centjes.

Voor alle lezers en schrijvers: veel lettertjes, in een betekenisvolle volgorde.

Voor alle makers van goede voornemens: maak er ook eens eentje voor mij, want ik vind er precies geen.

Of toch, voor mezelf: maak eens een zin met “korter”, “bal”, “spelen” en “op de”. Blognieuwjaarswensen en eindejaarslijstjes op 3 januari zijn alweer rijkelijk laat, jongen. En spreek niet steeds zo in uw eigen! Stop it! Nu!