Cheeseburger in a can

Wow, a new candidate for my list of Gross food around the world came buzzing by: a cheeseburger in a can! An actual product. Made in Switzerland.
The principle is simple: a cheeseburger in a can, you heat the can, take the cheeseburger out, and eat it. Purpose: for picknicks and outdoor eating. Serve me one, and I’d die on the spot, I would imagine.
Just follow the Digg-discussion and you know: this is the end of humanity as we know it. Just look at the actual product, eaten by somebody, not the P.R.-picture that actually looks like a decent burger, and you know that humanity has already died and gone to hell and it was yesterday.

Actually there is a product that is almost as gross as this one, and it is sold in Belgium too: cheeseburger in a plastic box. For sale at Delhaize, but other supermarkets have variants of it just as vile. It’s sold “fresh”, not frozen, yet it can be kept in the fridge for at least a month. That alone should raise some eyebrows as to the chemical content.
It’s a piece of bread that would love the name “bun” but is actually not even worthy of the name “sponge”, a piece of meat that would love the name “hamburger” but is actually not even worthy of the name “spam”, and a piece of cheese that would love the name “cheddar”, but is actually not even worthy of the name “chemical waste”.
You heat it up in the microwave in 30 seconds, and in that short amount of time the yellowish cheese instantly turns into a translucently yellow oily film on the burger, which soaks the bun and makes the whole thing “mushy mushy” (or “muschi muschi” as Peter van de Veire would say) and just foul.
The positive thing is that it looks like a burger.
The negative thing is that I once tried to eat one. Never again, I swear. No amount of ketchup of any other taste-enhancer could salvage the foul taste that “thing” oozes.

Even worse, I served my boy the other one. He didn’t like it either. But if he later is found to have holes in his brain or a burnt-away intestines or other internal permanent damage, I’ll remember the day I served hime those vile cheeseburgers.

Het nieuws op gedichtendag

Omdat het vandaag mag,
want het is gedichtendag,
… val nu niet in zwijm …
volgt nu het nieuws op rijm!

Over Boons Fenomenale Feminatheek
dat mij een heel mooi idee leek
tot puritein Helsen, gedeputeerde
dat goed idee dynamiteerde
Twintig duizend blote vrouwen
mogen wij dus niet aanschouwen!

Of over de Mia’s en Milow:
drie prijzen voor “You don’t know”
één prijs voor Natalia en Clouseau
De Fixkes kregen nul de botten
het één moment sta je aan de top
het volgende mag je alweer verrotten

Of over Professor Braekman in Gent
krijgt veel geld voor Darwin’s evolutie
en tegen design, zelfs intelligent
is dat geen professorenprostitutie?

Ondertussen in de Wetstraat
als De Crem niet in de krant staat
of de gestelde lichamen
gisteren nog eens bijeenkwamen,
gaat het over gebrek aan wc-papier
wat is dat toch voor een landje hier?

Beatrix word zeventig, wat een geluk
maar nog altijd druk druk druk,
nog geen tijd voor Maxima of Alexander
alles voor haar, niks voor een ander

Of over Jacky Lafon en haar IQ
die door Man Bijt Hond met die parvenu
van een Peter van de Veire
werd samengezet, dat was wel cru

In de sport, doelpuntfestijn
Anderlecht maakte Dender klein
Cercle-Standard, vier tegen een
Kortrijk overklaste Gent meteen
GBA hakte Roeselare fijn
Soms kan de Beker leuker dan de competitie zijn…

En tot slot het weerbericht:
vandaag is het weer echt geen gezicht
zuidwesterstorm, wind en regen
hopelijk kunt ge er allemaal tegen

Gekleurde weken

Oeioei, nog maar pas is de “roze blogweek” – uitgevonden door Menck die opriep tot een weekje met onvervalst optimistische blogposts – voorbij, of daar komt al de zwarte blogweek aan – uitgevonden door de Wondering Boys die oproepen tot een weekje met onvervalst zwartkijkende en galspuwende blogtirades.

Stress dat ik daar van krijg jong!
Bijna had ik aan het einde van de roze week een geniaal idee voor een positivistische post, of daar moet ik nu mijn gedachtengang alweer helemaal omkeren en de knorpot uithangen. En ge zult zien, tegen dat ik daarin slaag komt er weer een andere frisse met een nieuw idee voor de week nadien.
Op die manier hol ik permanent achter de feiten aan. Ik sla tilt!

Ik eis daarom een jaarplanning van alle speciale blogweken, minstens één jaar van tevoren te bezorgen aan àlle Vlaamse bloggers. En schonere banners. Verplicht aan mee te doen, anders ligt ge buiten en moogt ge niet meer meespelen en hebt ge een dik gat of een klein pietje (naargelang uw gevoeligheden liggen).

Omdat het een beetje kort dag was om op zeer korte termijn nog een voting-procedure op punt te zetten en een blogcommissie samen te stellen, worden de onderwerpen voor komende zes maanden bij tijdelijk decreet en speciaal koninklijk besluit geregeld. Gelieve u daarom allemaal aan deze bindende lijst te houden:

3 tot 10 februari: De “Zeur eens over de opgelegde themaweken voor vlaamse blogs” week
11 tot 17 februari: De “Valentijn is voor losers” week
18 tot 24 februari: De “Weet ge met wie ik nu in de lift stond?” week
25 februari tot 2 maart: De “Nu staat die Ann van Elsen wéér in haar bloot gat in Playboy” week
3 tot 9 maart: De “De B-wards waren vorig jaar beter” week
10 tot 16 maart: De “Is er nu eigenlijk nog IETS op tv nu Katarakt gedaan is?”-week
17 tot 23 maart: de “‘t Is toch nog friskes buiten” week
24 tot 30 maart: De “Als we volgende week geen regering Leterme I hebben, blaas ik dinsdag het parlement op” week
31 maart tot 6 april: De “Ha ha, het was maar een aprilvis” week
7 tot 13 april: De “MySpace suckt harder dan Facebook suckt harder dan LinkedIn maar ik zou toch graag hebben dat je mijn vriendje op alledrie wordt” week
14 tot 20 april: De “Stop eens een week met posten, see who cares” week
21 tot 27 april: De “Das Pop is cooler dan gesneden brood” week
28 tot 4 mei: De “Joepie 1 én 2 mei vrij, extra lang weekend komt eraan” week
5 tot 11 mei: De “In de nieuwe single van Soko begint dat accent toch wat tegen te steken” week
12 tot 18 mei: De “Weet ge wat ik nu op het balkon van mijn buurvrouw gezien heb” blogweek
19 tot 25 mei: De “Voeg houbi.com aan uw blogroll toe” week
26 mei tot 1 juni: De “Gent is leuker dan Antwerpen is leuker dan Brussel is leuker dan Leuven is leuker dan Hasselt is leuker dan Brugge is leuker dan Gent” week
2 tot 8 juni: De “De “wekelijkse” Metatale update laat precies wat op zich wachten” week
9 tot 15 juni: De “Leterme I laat precies ook wat op zich wachten” week
16 tot 22 juni: De “Met wat voor een vreemde Google-searches belanden de mensen op deze blog toch” week
23 tot 29 juni: De “Amai wat een hoge bezoekerscijfers deze week”-week
30 juni tot 6 juli: De “Ik wou dat ik nog naar school ging want dan begon nu de vakantie” week
7 tot 13 juli: De “Jeuj de Gentse feesten gaan beginnen” week
14 tot 20 juli: De “Nie pleuje, nog steeds Gentse feesten” week
21 tot 27 juli: De “Oef, de laatste dag Gentse feesten” week
28 juli tot 3 augustus: de “Mijn hoofd, mijn arme hoofd. Komt dit ooit nog goed?” week

En als ge wilt meebepalen welke onderwerpen daarna aan bod komen, dan moet ge nu maar een formulierke in drievoud invullen en per post sturen naar de Blogcommissie, adres onbekend.

Wat een poetsvrouw lijden kan

Gisteren erg aangegrepen door een documentaire – op Nederland 2, om 11 uur ’s avonds – over een Bulgaarse poetsvrouw, “the houses of Hristina”.

Niet de zoveelste heruitzending of discussie over de shock-documentaire over de misstoestanden in een Bulgaars weeshuis voor mindervalide kinderen. Daarover is elders al terecht veel ophef. Ik vraag me temidden al deze verontwaardiging wel af of bezoek aan een weeshuis of psychiatrische instelling voor mindervalide kinderen in ons land – zelfs het best mogelijke – niet ook de nodige schrijnende toestanden zou opleveren. Op een ander niveau – ik denk niet dat deze kindjes hier de dood in gejaagd worden – maar schrijnend evenzeer.

Hristina Tasheva
Zelfportret van Hristina Tasheva

Deze documentaire van Suzanne Raes was op zich een simpel geval, maar met grote poëtische en maatschappelijke waarde. Ze volgt de bulgaarse Hristina – illegaal in Nederland – die haar kost verdient met het kuisen van huizen. Een onzichtbare job, ze is alweer weg als de bewoners terugkeren. Ze dwaalt door huizen waarin gewoond wordt, alleen niet op de momenten dat zij er is. En is er wel eens iemand thuis terwijl ze werkt, dan is Hristina lucht, een zucht die passeert en waar je hoogstens eens je voeten voor opheft als ze passeert met de stofzuiger.
Gaandeweg in de documentaire wordt duidelijk dat Hristina zich opgesloten voelt in haar job, in haar onzichtbaar bestaan. Ze probeert te ontsnappen, door te fotograferen. Ze legt de lege huizen, de kuisproducten en haarzelf in proper gewassen spiegels met veel gevoel voor detail en licht vast. En ze verwerkt die dingen in een collage. Met de heen- en weerbriefjes van de goedbedoelende, vriendelijke maar tegelijk ontzettend wrange en onpersoonlijke zinnetjes die op haar liggen te wachten als ze een huis binnenkomt. Ze draagt haar lot en haar onzekere toekomst, met een waardigheid en zin voor zelfrelativering waar je stil van wordt.

Ongemeen sterk. En verplichte kost voor iedereen die wel eens een kuisvrouw in zijn huis binnenlaat.

Door de geneugten van het wereldwijde web en de nederlandse openheid (daar geen “net gemist”), kan je deze documentaire nog inhalen.
Alhier in zijn volledigheid te bekijken (opgelet, pagina met wat mediaplayer-shit, en probeert uw browser te resizen).

Ook nog meegeven, voor als de documentaire je even hard ontroert als mij, dat Hristina Tasheva ondertussen een site heeft, en dat deze documentaire kadert in een project genaamd art2stay- kunst om te blijven – vol met werk en verhalen van illegale kunstenaars.

Ann van Elsen naakt in Playboy

Lang aangekondigd was vandaag eindelijk de grote dag aangebroken: de nieuwe Playboy kwam uit! Met de photoshoot van Ann van Elsen erin. De shoot waar Music for Life maar liefst 30.000 euro aan verdiende. En waarvan een poster van één – redelijk bedekte – foto op ebay alleen al 3.150 € in het laatje had gebracht.

Bij Playboy waren ze er gerust op: “Normaal verkopen we in België per maand ongeveer 10.000 exemplaren“, klinkt het in het NieuwsbladDeze maand gaan we er 70.000 drukken. We verwachten dat er 60.000 verkocht zullen worden. Aan iets meer dan 5 euro per stuk.“. Waarvan vijf van mijn zuurverdiende centen. Want die Ann zonder kleren wilde deze jongen uiteraard ook wel eens van dichterbij bekijken.

Dus trok ik vanmorgen vol verwachting naar de krantewinkel. Onopvallend nam ik eerst een exemplaartje van Libelle en Nest. Want zo alleen maar een Playboy kopen, dat zou toch nog wat verdacht lijken! En vroeg de krantenman met een verlegen lachje (want ik kon de Playboys zo dadelijk niet vinden) “en geef mij zo ook maar een boekske met die schoon foto’s van dat mokkel in de woestijn.”. Ondertussen gebaardde ik van “nudge, nudge, say no more, say no more“. Hij zuchtte, slofte naar een rek, haalde er een glanzend boekske uit, slofte weer naar zijn toog en gaf me het hele zaakje – inclusief vette knipoog – in een discreet zakje mee naar huis.

Daar aangekomen nam ik een doos Kleenex in aanslag – mijn neusvalling maakt het me echt onmogelijk om 1 minuut zonder tissue door te komen – en begon te bladeren.  Maar wat zag mijn oog (ik laat jullie via scans meekijken?):

Ann Van Elsen naakt in Playboy? Yeah right!

Hmmm. Sfeervol plaatje. Dat de shoot in de Namib-woestijn was gedaan, dat had ik al ergens gelezen. Sensuele lijnen genoeg. Maar ik had eigenlijk toch een andere soort natuurpracht verwacht. Rondingen van een iets ander kaliber…

Ann Van Elsen naakt in Playboy? Yeah right!

Volgende bladzij. Da’s al iets beter! Wel veel tegenlicht en zwart-wit, maar ja: artistiek verantwoord, zo kennen we de mannen van Playboy. Ann van Elsen heeft precies ook nog haar zus meegebracht. “The more the merrier”, zullen we maar zeggen.

Ann Van Elsen zonder kleren in Playboy? Yeah right!

Wat moet dit voorstellen? Moet ik nu gaan geloven dat Ann van Elsen achter die boom zit? Obviously not. Ik blijf hier op mijn honger zitten, jongens… Vroeger waren de Playboys toch precies iets minder braaf!

Ann Van Elsen bloot in Playboy? Yeah right!

Mijne frank begint te vallen. Dat zijn hier niet Ann van Elsen’s prille borstjes, maar een schoon Himba-vrouwke, een stam die zich met rood stof inwrijft en leeft in de Namib-woestijn.

’t Zal toch geen waar zijn?
Een nieuwe blik op de cover van het boekske dat voor mij ligt.
Hoe is het kunnen gebeuren? Blijkbaar is niet het edele mannenblad Playboy, maar wel de National Geographic tussen mijn Libelle en Nest gesukkeld!
Dat hinnikend lachje toen de kranteboer mij de perszak met een vette knipoog overhandigde, had me misschien wat meer mogen zeggen.
Ik dacht “mannen onder mekaar…”. Maar de kl**tzak had precies een andere lol in gedachten.

Daar zien ze mij dus nooit meer terug!
Ik neem nog liever een koude douche!

Nagekomen bericht:
Voor de liefhebbers van het échte werk, staan er ondertussen natuurlijk al scans uit de Playboy online. Alhier bijvoorbeeld.

Update op 13 februari:

  • hoge resolutie scans van Ann van Elsen in de Playboy in een zip-file op rapidshare
  • ongepubliceerde foto’s van Ann van Elsen (wel in de Nederlandse Playboy) op Zatte vrienden

A Macbook Air for my son

My son got a MacBook Air for his 3rd birthday.
Straight from Macworld!
How cool is that?

Macbook Air

Some of the specs of this amazing machine (just look at how “wowed” he is by it!):

  • Ultra portable (with convenient handle)
  • no diskdrive, no dvd or cd drive, no wifi, no usb-ports, no nothing, but: WITH Winnie the Pooh action figures that pop up when you open it.
  • Powerful on/off switch!
  • Plays a different tune for each button on the keyboard (This will be the new interface for Itunes 8 )
  • 13" screen (more like a 13th of an "), where Milne’s characters dance for you in black and green pixels (This will be the new standard as of Quicktime 8 )
  • Mac OS X – Tigger.
  • Colourful keyboard (even kewler than backlit)
  • Autonomy: 24 hours (and counting)… On 3 AAA batteries!

So sexy you want one too! You really do (because a guy in a black turtleneck just told you so – or because Apple makes great products, generally).

Buy one for your kid too!
Because the new generation really deserves some air!

Gedaan met de winterslaap

Sneeuwklokjes

2008, het jaar dat de sneeuwklokjes bloeiden in januari.
Hun klokjes weliswaar niet in de sneeuw, maar in het groene gras.
Tot zover alles nog redelijk normaal.

Daffodils almost blooming

2008 is namelijk ook een jaar waarin de sneeuwklokjes precies gelijk in bloei gaan staan met de narcissen. Narcissen: dat zijn paasbloemen.
Vorig jaar waren ze uitzonderlijk vroeg. En toen begonnen ze eraan rond half maart. Nog een dag of 3 van dit rustig weer, en de eerste gaan hier open staan. In januari!

Na een paar weken grijs “takkenweer” was het vandaag eindelijk nog eens een rustig dagje. En ’t was in de tuin en het bos begod precies al lente.

Alles zit al in de knop. De wilgen staan al te popelen om weer groen te worden.
De egel die in onze tuin zit, was deze nacht zelfs precies al eens op pad geweest.

Gedaan met de winterslaap.
Actie!
Houtopslag dient hier geruimd, netels bestreden, moestuinen omgespit, borders uitgestoken, vijverplanten gezet …

Of zou het toch nog allemaal te vroeg zijn?

Drie

Daan 3 jaar

Een appelcake werd gebakken. 16 auto’tjes van een strik en een kaartje voorzien. Morgen is Daantje 3 jaar, en dus moet hij nu voor het eerst ook trakteren in de klas.

Straks nog een primeur voor het manneke. Naar de cinema. Voor Willy en het Wilde Konijn. Daarna, pannekoeken en een warme choco ergens in Gent.

En woensdag een kinderfeestje. En volgende zaterdag familiefeestje. Cadeau’s en taart. Kussen en slingers. Joepie, jochei.

Hold your horses

De respons op de oproep in mijn vorige blogpost – een bamboe t-shirt voor de geestigste reactie eergisteren of gisteren op deze blog – liet niet op zich wachten. Overstroomd ben ik. Niet bij te houden!

Akismet, de service die de blogcomments van houbi dot com spamvrij probeert te houden, werd er helegans tureluurs van: meer dan 480 inzendingen voor deze wedstrijd werden door dit stukske software per abuis voor spam gehouden en ingeslikt. Nochtans waren daar pareltjes bij:

Isabelle Weber, bijvoorbeeld, die begon heel sterk, maar daarna werd het toch wat minder:

You have an outstanding good and well structured site. I enjoyed browsing through it. generic cialis guaranteed lowest price levitra now online viagra online shop approval levitra low price online viagra price buy pharmaceutical viagra generic names for viagra cialis generic soft generic cialis pills buying viagra online in australia generic cialis tadalafil price comparison generic cialis tadalafil price levitra 20 mg levitra prescriptions online generic viagra australia buy cialis overseas tiendas viagra online pago seguro online pharmacy prescription viagra

Of Lucas Barnavie, die had mijn aandacht ook eerst mooi te pakken, maar verviel daarna in hetzelfde geneuzel:

Your are Great. And so is your site! Awesome content. Good job guys! order viagra with my checking account find lowest price for cialis buy prescription levitra online xanax (… hier maar geknipt)

Of Tyler Benedetti:

Very, very nice work! Thak you. brand drug generic name viagra order viagra cheap sildenafil citrate discount viagra (enzovoort, enzovoort)

Anderen deden minder aan stroop rond de baard smeren, en kwamen straight tot hun point.
Bijvoorbeeld mijnheer of mevrouw “Ambien not working”

Does ambien cause fetal birth defect? Ambien side affects. Ambien. Ambien side effects….

Of Mijnheer “Maximum adult dose pseudo ephedrine 4 hour period” (vreemde naam wel):

Ephedrine. Method of action of ephedrine. Diet ephedrine. Real ephedrine. Mini ephedrine. Pseudo ephedrine veterinary. Mini thin ephedrine….

Enzovoort, enzoverder. De heren en dames “Low cost Phentermine”, “Xanax drug test”, “Aderall”, “Lortab for cheap” en een eindeloze stroom variaties wilden precies allemaal even graag die t-shirt hebben.

Zucht.

Bart en Javache, de enige twee die niet ingeslikt werden, worden dus de eigenaar van een t-shirt. Veel plezier ermee, jongens en meisjes.

En ik, ik ga eens een wordpress-plugin zoeken die uitzoekt waar alle overige mensen die deze blog wel eens lezen de voorbije dagen zaten. Want de wind fluit hier precies akelig kil en stil tussen de html-codes in.

Een t-shirt van bamboe, iemand?

Dringend tijd voor eens wat updates. Een griepedimie heeft hier ten huize houbi immers wreed om zich heen gegrepen, niet in de laatste plaats op mijnheertje houbi hemzelve. Rotsnot. Braakmisselijk. Koortswaan. Dat soort dingen maken hier de orde van de dag uit. Maar de dingen staan niet stil, en wachten vol ongeduld op onknopingen.

Eerstens: Bamboe was inderdaad het antwoord.
De mysterieuze t-shirt affaire ging dus om een door robin wauters in elkaar gestoken campagne voor Mobboa, een bedrijfje dat producten op basis van bamboe verkoopt.
Enkele dagen na mijn post kreeg ik dan ook volgend mailtje van Nick:

Van hartelijk geproficiatteerd met uwen spitsenvondiggeit, Houbi. Ik ging er zelf niet opgekomen zijn. Hopelijk heeft blogminnend België het geweten : je kan ecologisch verantwoord consumeren door bamboetextiel te kopen : veel minder vervuilend dan gewoon katoen en supercomfortabel (zacht, vochtabsorberend). Spread the word zou ik zeggen.

Je bent terecht de gelukkige winnaar” van een MOBBOA t’shirt en je krijgt er bovenop nog 5 bij om…bvb. weg te geven. Kijk maar eventjes op mijn site bij “producten”, dan “merkkledij MOBBOA” en kan je het damesmodelletje (één kleur) en het herenmodel (twee kleuren) bekijken. Laat me weten welke shirts je wil in welke kleuren en maten en vermeld je adres zodat ik je het snel kan opsturen.

Veel plezier ermee ! “Bamboo is good for you”

Nick Verhulst zaakvoerder MOBBOA

Via zachte sociale druk ben ik ondertussen al 3 van de weg te geven t-shirts kwijt. Maar kan ik er dus wel nog twee weggeven. Aan jullie, mijn trouwe (?) publiek. Winkelwaarde 25€!
Wie zin heeft om eens een bamboe rond de bast te passen, kan er eentje winnen.
Hoe? Ik geef ze weg aan degene die vandaag of morgen een commentaar plaatst op deze blog (dus niet noodzakelijk op deze post, take a pick), die getuigt van de grootste spitsenvondiggeit.
Ik contacteer de twee leukste comment-gevers via mail (dus zet zeker een correct mailadres, het wordt niet gepubliceerd).

Succes!

P.S. Voor de twitter-addicts: het gaat dus niet om een van de in de campagne gebruikte t-shirt met “What are you wearing” erop. Wel om een t-shirt met het merk Mobboa erop. Volg de instructies uit de mail van Nick om ze te zien…